Bohaterką dramatu jest rozpadająca się Jugosławia. Ostatni szkic na Festiwalu Prapremier

2023-10-27, 12:19 Ewa Dąbska-Wieczorkowska/Redakcja

„Odporność szkła hartowanego” Serba Danilo Brakočevića to ostatni tekst, którego szkic sceniczny obejrzymy w piątek (27 października) na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy./fot. TP Bydgoszcz

„Odporność szkła hartowanego” Serba Danilo Brakočevića to ostatni tekst, którego szkic sceniczny obejrzymy w piątek (27 października) na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy.

Bohaterką dramatu jest rozpadająca się Jugosławia. Norwegia może okazać się dla niej przestrzenią do transformacji. Czy uda jej się tchnąć nowe życie w ten świat, przed uporządkowaniem relacji z przeszłością? Zmagając się z procesem dojrzewania, musi na nowo określić definicję rodziny, twórczości artystycznej i miłości.

Szkic reżyseruje Olga Chajdas, a występują w nim aktorzy Teatru Polskiego w Bydgoszczy.

„Odporność szkła hartowanego” w piątek, o godzinie 19:00 w sali koncertowej Akademii Muzycznej w Bydgoszczy przy ulicy Staszica.

A kto z pięciorga finalistów zostanie laureatem „Aurory” - Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy, tego dowiemy się w sobotę wieczorem. Jury przewodniczy Krzysztof Warlikowski.

Szczegóły w relacji Ewy Dąbskiej-Wieczorkowskiej.

Informacje od organizatorów: „Słowenia mówi zostań. Chorwacja mówi, zawsze możesz jechać do Niemiec, nikt cię tam nie zna. Macedonia tylko płacze. Czarnogóry nikt o nic nie pyta. Serbia mówi pieprzyć to, jedź do matki, tylko weź ze sobą garść biodegradowalnych łyżek, zanim wyruszysz. Bośnia chciałaby, żeby wszystko było okej, ale, jak by nie patrzeć, zawsze dostaje największe zjeby.”

Danilo Brakocević bohaterką „Odporności szkła hartowanego” czyni rozpadającą się Jugosławię. Norwegia może okazać się dla niej nie tyle miejscem akomodacji, co przestrzenią do transformacji. Czy uda jej się tchnąć nowe życie w ten świat, przed uporządkowaniem relacji z przeszłością? Zmagając się z procesem dojrzewania, musi na nowo określić definicje rodziny, twórczości artystycznej i miłości. Nie ma nikogo innego, kto mógłby pozbierać kawałki, by złożyć ją na nowo.