„Fortuna kasjera Śpiewankiewicza”
2026-05-09
Źródło: lubimyczytac.pl
Majową porą zaglądamy pomiędzy strony powieści Andrzeja Struga pt. „Fortuna kasjera Śpiewankiewicza”. Książka z roku 1928 ukazuje świat ludzi opętanych pieniądzem. Historia małego, zwykłego, drobnego niewiele znaczącego kasjera o imieniu Hieronim, na co dzień uczciwego, który za namową pięknej Ady defrauduje dla niej znaczną kwotę pieniędzy i w konsekwencji zostaje o nic nie podejrzewanym jej właścicielem. Za sprawą pieniędzy zmienia się jego mentalność. Wchodzi w środowisko potężnych oszustów i staje się jednym z nich.
źródło: pl.wikipedia.org/lubimyczytac.pl
W lutym 2025 roku fragmenty książki pt. „Fortuna kasjera Śpiewankiewicza” prezentowane były głosem polskiego aktora telewizyjnego, teatralnego i filmowego Pawła Ferensa, na antenie Polskiego Radia Lublin. Do początku lipca br. usłyszeć je będzie można przed południem w paśmie audycji „PiKtogramy” na antenie Polskiego Radia PiK.
Kolejne odcinki emitowane będą od poniedziałku do piątku o godz. 11.40 (premiera), a powtarzane nazajutrz o godz. 05.40.
Andrzej Stug. Andrzej Strug, właśc. Tadeusz Gałecki, ps. „Borsuk”, „August Kudłaty”. Urodził się 28 listopada 1871 roku w Lublinie, zmarł 9 grudnia 1937 roku w Warszawie. Pisarz i publicysta, wolnomularz, działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego, beliniak, a także scenarzysta, kawaler Orderu Virtuti Militari.
W swojej twórczości pisarskiej podejmował tematy wojenne i walki o idee sprawiedliwości społecznej, np. „Ludzie podziemni”, „Dzieje jednego pocisku”, „Mogiła nieznanego żołnierza”. Krytykował też współczesny kapitalizm w powieściach: „Pieniądz”, „Żółty krzyż”. Poznawszy Tatry w latach krakowskich studiów, powracał do nich i Zakopanego dość często. Jego znajomość problemów modnego wówczas uzdrowiska zaowocowała nietypową dla niego pozycją groteskowo-satyryczną „Zakopanoptikon”.
Należał do masonerii, a od 1922 do 1923 pełnił funkcję Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Polskiej. Do końca życia był aktywnym działaczem społecznym i politycznym. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach.
W swojej twórczości pisarskiej podejmował tematy wojenne i walki o idee sprawiedliwości społecznej, np. „Ludzie podziemni”, „Dzieje jednego pocisku”, „Mogiła nieznanego żołnierza”. Krytykował też współczesny kapitalizm w powieściach: „Pieniądz”, „Żółty krzyż”. Poznawszy Tatry w latach krakowskich studiów, powracał do nich i Zakopanego dość często. Jego znajomość problemów modnego wówczas uzdrowiska zaowocowała nietypową dla niego pozycją groteskowo-satyryczną „Zakopanoptikon”.
Należał do masonerii, a od 1922 do 1923 pełnił funkcję Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Polskiej. Do końca życia był aktywnym działaczem społecznym i politycznym. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach.
zdjęcie i tekst, źródło: pl.wikipedia.org
