Najpiękniejszy tort świata powstawał pięć miesięcy. Zjeść go nie można - rozmowa z Jowita Woszczyńską

Fragment tortu Jowity Woszczyńskiej./fot. Jowita Woszczyńska

Od 19 do 20 października w Mediolanie trwała międzynarodowa rywalizacja w ramach prestiżowych Cake Designers' World Championship 2019. Wygrała bydgoszczanka, dekoratorka z bydgoskiej cukierni Sowa! To kolejny laur utalentowanej artystki cukierniczej.

Jakie emocje pojawiły się po ogłoszeniu werdyktu?

Ogromne szczęście, ale też zdziwienie, bo w głębi duszy do końca nie byłam pewna, czy to będę ja, czy może chińska ekipa. Temat mieliśmy narzucony z góry: tradycja i kultura w naszym narodzie. Każde państwo musiało w jakiś sposób przedstawić te tradycje i kulturę. Każdy do tego tematu podszedł inaczej. Stany Zjednoczone miały takie malutkie szczegóły, natomiast Węgry miały tylko jedną legendę na torcie.

Zrobiłaś Polskę w pigułce?

To były tylko moje indywidualne odczucia.

Jak długo pracujesz nad takim dziełem?

Nad tym tortem pracowałam ponad 5 miesięcy. Na mistrzostwa przejeżdżaliśmy z tortem już gotowym. Na miejscu trzeba było wykonać jego miniaturę, odtwarzając większość technik, które były wykorzystane na dużym torcie. Oprócz tego na miejscu przygotowywaliśmy torty degustacyjne. Duży tort powstał w całości, i w całości jechał do Włoch. Zresztą przez środek przebiegał pień drzewa, więc nawet nie mogliśmy go wieźć w kilku kawałkach.

Jak się transportuje takie cacko?

Bardzo ciężko. Wykorzystaliśmy specjalną podstawę, która amortyzowała wstrząsy, bo drogi nie wszędzie są idealne. Pewne elementy z cukru były przyklejane na miejscu, ponieważ nie przetrwałyby w trasie. Baliśmy się także o wilgoć. Nie było możliwości w czasie noclegu zanieść tortu do hotelu, więc czekał w samochodzie. Nie byłam pewna, czy wytrzyma w takich warunkach...

Wejdźmy na chwilę do twojej pracowni. Jak powstaje taki tort? Wyobrażamy sobie, że to jest tort do zjedzenia, że się go dekoruje i po sprawie, a to tak nie jest.

Pracujemy na torcie styropianowym, na atrapie, na której wszystkie dekoracje muszą być wykonane z elementów jadalnych. Nad moim tortem pracowałam ponad pięć miesięcy, ale niektórzy pracują nad swoimi nawet rok, więc nie dałoby rady pracować na prawdziwym cieście, ale obowiązują obostrzenia, że nawet najdrobniejsze druciki muszą być zabezpieczone specjalnymi wkładkami, które nie pozwalają, żeby te elementy dotykały styropianu. Często pada pytanie, co jest w środku - to styropianowy stelaż.

Kiedy odkryłaś u siebie pasję dekorowania?

Kiedy zaczęłam piec torty dla moich dzieci.

Bo z wykształcenia nie jesteś cukiernikiem...

Nie jestem, ale brakuje mi tego wykształcenia, więc chciałabym, jeśli będzie taka możliwość, zrobić czeladnika, później mistrza, nawet dla własnej satysfakcji.

Pamiętasz pierwszy tort jaki zrobiłaś dla dziecka?

To był tort z Cukierni Sowa z myszkami. Wydawał mi się taki skomplikowany. Na 3 czy 4 urodziny synka zrobiłam tort z Tomkiem i przyjaciółmi. Jak się urodziła Amelka, robiłam coraz więcej tortów, takich różowych torcików dla dziewczynki. I tak to się zaczęło...