We wtorki ok. godz. 10:10 „Historię Pewnego Obrazu” opowiada Magda Jasińska.
Przy świecy - wybitne dzieło Konrada Krzyżanowskiego
Konrad Krzyżanowski, zaliczany do najwybitniejszych reprezentantów sztuki Młodej Polski, był twórcą oryginalnej, ekspresjonistycznej stylistyki malarskiej i znakomitym portrecistą. Do najbardziej rozpoznawalnych portretów należą: "Portret Dagny Przybyszewskiej", 1901; "Portret Bronisławy Ostrowskiej", 1901, "Portret Zenona Przesmyckiego", 1902; "Portret Stanisława Przybyszewskiego", 1902.
Konrad Krzyżanowski, Przy świecy, 1914
olej, płótno, wymiary - 83 × 92 cm
obraz znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie
Obraz przedstawia dwie kobiety pochylone nad książkami oświetlanymi płomieniami świecy. Ta sytuacja dzieje się w pałacu w Peremylu, rodzinnej posiadłości Michaliny Krzyżanowskiej z domu Pietruszewskiej, żony malarza. Ciemność w pałacowym pokoju rozjaśniała tylko jedna świeca, za sprawą której postaci rzucają na ścianę olbrzymie cienie.
"Przy świecy" objechał pół świata, ma w swojej wystawienniczej metryce niezliczone pokazy w prestiżowych galeriach, między innymi w Göteborgu, Lubljanie, Pekinie i Seulu.
O obrazie opowiada profesor Dariusz Markowski konserwator dzieł sztuki, prof. dr hab., pracownik naukowy Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Laboratorium Badań i Konserwacji Sztuki Nowoczesnej.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 17 listopada 2026
Madonna z Dzieciątkiem - a także z muchą oraz owocami i warzywami w tle
Autor tego dzieła to mistrz szkoły weneckiej, przedstawiciel renesansu włoskiego.
Obraz przepełniony symbolami „od Madonny do ogórka”. Carlo Crivelli był malarzem renesansowym. Urodził się około 1430 roku, a zmarł około roku 1495. Był przedstawicielem szkoły weneckiej, którego twórczość skupiała się na tematyce religijnej. Jednym z najbardziej znanych obrazów jego autorstwa jest „Zwiastowanie ze św. Emidiuszem”. Malując Crivelli eksperymentował z perspektywą i ideą przestrzeni w obrazie. W rozmowie z Magdą Jasińską, o pracach włoskiego mistrza opowiada profesor Dariusz Markowski, konserwator dzieł sztuki, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 3 listopada 2026
Olejnym szlakiem do miejsca, gdzie stykają się dwa światy
Tym razem opowieść o obrazie Brunona Schulza „Spotkanie” z 1920 roku. Motywem przewodnim tego dzieła jest tytułowe spotkanie dwóch różnych światów.
To obraz twórcy znanego przede wszystkim z dzieł literackich i rysunkowych. Pierwsza kompozycja olejna artysty odkryta została dopiero w 1992 roku. Wydarzenie to zbiegło się z obchodami „Roku Brunona Schulza” ogłoszonego przez UNESCO z okazji setnej rocznicy urodzin i pięćdziesiątej rocznicy śmierci twórcy. Obraz funkcjonuje dziś pod tytułem nadanym mu podczas przeprowadzonej wówczas ekspertyzy, nie pochodzi więc od autora, który rzadko nazywał swoje prace.
„Spotkanie. Żydowski młodzieniec i dwie kobiety w zaułku miejskim” z 1920 roku, stanowi jedną z interpretacji motywu zetknięcia się dwóch różnych światów, dwóch pozostających w nieusuwalnym napięciu sfer, uosabianych w twórczości Schulza przez płeć kobiecą i męską. W rozmowie z Magdą Jasińską, o Brunonie Schulzu i jego obrazach opowiada profesor Dariusz Markowski, konserwator dzieł sztuki, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 3 listopada 2026
Majestat doży Wenecji pod pędzlem mistrza Belliniego
Leonardo Loredan - doża Wenecji utrwalony na początku XVI wieku na topolowej desce farbą olejną, którą nakładał mistrz Giovanni Bellini.
Ten obraz podziwiać możemy w londyńskiej The National Gallery. Przedstawiona na powierzchni 61,4 × 44,5 cm postać przedstawia obejmującego urząd doży weneckiego Leonardo Loredana, ubranego w ceremonialny kapelusz i białe szaty z jedwabnego damaszku, przeplatane złotą i srebrną nicią. Obraz z ok. 1501-1502 roku, nawiązuje formą do antycznych popiersi cesarzy rzymskich.
Autor obrazu, Giovanni Bellini urodził się w Wenecji w 1430 roku. Tam także zmarł w roku 1516 roku. To jeden z najwybitniejszych artystów z malarskiej rodziny Bellinich. Kształcił się u ojca i u swego szwagra. Malował głównie obrazy religijne i portrety. Znane są jego Madonny przeznaczone do domów prywatnych. Tworzył głównie wielkie obrazy ołtarzowe .Jego obrazy pełne są kolorów. Świetnie radził sobie ze światłem i perspektywą. Jego uczniami byli między innymi Tycjan i Giorgione. O tym dziele Magda Jasińska rozmawia z profesorem Dariuszem Markowskim, konserwatorem dzieł sztuki, kierownikiem Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 27 października 2026
Nawet bez tytułu wart miliony dolarów! W czym tkwi fenomen?
Tym razem Obraz „Bez tytułu” (ang. Untitled) z 1982 roku Jean Michela Basquiata.
Obraz o dużych wymiarach 183,2 cm × 173 cm, namalowany kiedy artysta miał 21 lat. Dzieło ukazuje uproszczoną ludzką czaszkę (lub maskę) z czarnymi pociągnięciami pędzla, czerwonymi, żółtymi i białymi strumieniami farby na jaskrawoniebieskim tle. W 1982 roku sprzedany za 4 tysiące dolarów, a w 2017 roku już osiąga rekordową kwotę 110,5 miliona dolarów amerykańskich. Kupującym był japoński miliarder i kolekcjoner Yusaku Maezawa. O obrazie „Bez tytułu” oraz o jego twórcy, w rozmowie z Magdą Jasińską opowiada profesor Dariusz Markowski, konserwator dzieł sztuki, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 20 października 2026
Nie do muzeum, a do schroniska, by podziwiać „Zdrojowiska Polskie”
Tego obrazu nie zobaczymy w żadnej „Galerii Sztuki” czy muzeum. Powstał blisko 90 lat temu, zdobył „Grand Prix” na wystawie paryskiej w 1937 roku, a rok później zawisł w sali kawiarnianej „Schroniska na Gubałówce” i jest tam do dziś. „Zdrojowiska Polskie” obraz dużych rozmiarów namalowany przez Jeremiego Kubickiego, artystę niezwykłego i tragicznego zarazem.
Profesor Dariusz Markowski, konserwator dzieł sztuki, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, zdradził na czym polega wyjątkowość tego obrazu, czym wyróżniali się członkowie „Bractwa św. Łukasza” i czy prawdą jest, że obrazy Kubickiego bezpowrotnie zaginęły, czy zostały zniszczone podczas II wojny światowej?
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 13 października 2026
Do czego nawiązują dzieci na obrazach Chaima Soutine'a?
Wygnane dzieci są swoistą klamrą trzech obrazów paryskiego ekspresjonisty Chaima Soutine'a.
O powtarzającym się na nich motywie, jak również o samym autorze, w rozmowie z Magdą Jasińską opowiada prof. Dariusz Markowski, konserwator dzieł sztuki, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Laboratorium Badań i Konserwacji Sztuki Nowoczesnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Magda Jasińska
Emisja: „Historia Pewnego Obrazu”, 6 października 2026