Błądzić nie jest trudno, ale chcieć znaleźć właściwą drogę już tak!
O błądzeniu, które jest rzeczą ludzką. Już samo słowo „błąd” okraszone jest ciekawą historią. I nie chodzi o utratę orientacji w terenie...
Błądzenie kontekście złych wyborów, odchodzenia od założonego kierunku powinien odnaleźć właściwą drogę, a to powinno przekładać się na błędy życiowe. Czy każdy jednak potrafi dostrzec te błędy, przyznać się do nich a już w ogóle dążyć do ich naprawy? Człowiek naznaczony jest naturą do poznawania, a to napotyka również w sposób naturalny do podejmowania niekiedy złych decyzji. Te powinny nas czegoś nauczyć! Ale czy zawsze na to pozwalamy? O tym w rozmowie z Ewą Dąbską-Wieczorkowską opowiada prof. Piotr Domeracki, etyk i filozof z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 17 listopada 2026
Błądzić jest rzeczą ludzką - komu zawdzięczamy tę sentencję?
„Errare humanum est” - Błądzić jest rzeczą ludzką. Sentencja odnosząca nas do starożytności, choć trudno znaleźć jej autora.
Odniesień do sensu tej łacińskiej sentencji jest wielu i choć przetrwała bieg czasu, to jednak kandydatów do pierwszeństwa na liście domniemanych autorów można wskazywać wielu. Czy istnieje jednak ktoś najbliższy, któremu warto przypatrzyć się przypisując jemu ten pierwszy raz? Musielibyśmy sięgnąć do przeszłości zapisanej na jej kartach dziejami ludzkości w epokach zaznaczonych mądrościami filozofów, których słowa są wiecznie żywe. Prościej jednak wsłuchać się w rozmowę Ewy Dąbskiej-Wieczorkowskiej z prof. Piotrem Domerackim, etykiem i filozofem z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 16 listopada 2026
Wspomnienia, to bardzo ważny element szacunku dla „Małej Ojczyzny”
Wspomnienia, to ostatni w tym tygodniu temat odnoszący się do przysłowia „Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej.
Jak głęboko nosimy w sercach pamięć o domu, jakie wartości chcemy przekazać kolejnym pokoleniu? We wspomnienia wpisuje się ważna informacja o tym, skąd pochodzimy. Łączność międzypokoleniowa, pielęgnowanie pamięci o „Małej Ojczyźnie, poczucia wciąż żywej tradycji, zwyczajów to składniki, które budują naszą tożsamość. Szanujmy wspomnienia, które zapewniają ciepło miejsc, do których zawsze będziemy chcieli wracać. O tym Ewa Dąbska-Wieczorkowska rozmawia z prof. Elżbietą Okońską, pedagogiem i prodziekanem Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 13 listopada 2026
Mała Ojczyzna - jak powinniśmy ją rozumieć?
Czy potrafimy być dumnie z miejsca, w którym rozgrywa się nasza codzienność?
Patriotyzm jako kontekst kształtujący miłość dla naszego wspólnego domu, jest zagadnieniem, które powinno scalać cały naród. Nie możemy jednak zapomnieć o naszym domu, sąsiedztwa, regionu z całym wachlarzem tradycji, zwyczajów, cech wyodrębniających nasze otoczenie jako naszą „Małą Ojczyznę”. O tym Ewa Dąbska-Wieczorkowska rozmawia z prof. Elżbietą Okońską, pedagogiem i prodziekanem Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 12 listopada 2026
Zadbajmy o wspólne dobro naszego domu - naszej Ojczyzny!
W Narodowe Święto Niepodległości rozmawiamy o odzyskaniu naszego domu - Polski.
Jak rozumiemy pojęcie „Ojczyzny”. Mówiąc o niej podkreślamy wspólny język, historię, kulturę, aspekty wyznaniowe. Jak w każdym domu, nie zawsze wszystko musi działać poprawnie, ale niesiemy na sobie wspólną odpowiedzialność za porządek w niej panujący, dbałość o wspomniany język, o rozwój naszej codzienności, o kulturę identyfikującą nasz wspólny dom, o troskę nad codziennością dziejącą się po sąsiedzku. Wszystko to działa dla naszego wspólnego dobra. O tym Ewa Dąbska-Wieczorkowska rozmawia z prof. Elżbietą Okońską, pedagogiem i prodziekanem Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 11 listopada 2026
Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej
Czy przywiązanie do domu może być dokuczliwe, a nawet trudne do zniesienia?
Konieczność opuszczenie domu rodzinnego na dłużej, może zmienić nasze życie na lepsze, może wzbogacić nasz album wrażeń, ale zawsze pozostaje tęsknota, przywiązanie do naszego „małego domku”, które są często paliwem dla natrętnych myśli o powrocie. Z dystansu podróży, konieczności wyjazdu, potrafimy docenić to, co mieliśmy w swoim domu na co dzień. Wspomnienie rodziny, która wpisywała się w codzienność, może doskwierać poczuciem braku jej ciepła. Powrót do domu, nawet na krótko zawsze cieszy, a konieczność powrotu w obce choć atrakcyjne strony, potrafi gasić radość życia w innym miejscu. O tym Ewa Dąbska-Wieczorkowska rozmawia z prof. Elżbietą Okońską, pedagogiem i prodziekanem Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 10 listopada 2026
Nasz dom zawsze najprzyjemniejszy
„Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” - to przysłowie skłania nas do refleksji nad pojęciem „dom”.
Wracając po podróżach odnajdujemy w nim „przestrzeń bezpieczeństwa”, strefę dającą nam w całym chaosie świata poczucie spokoju, stabilności, miłości, tożsamości . Nawet jeśli podszyty rutyną codzienności, to jednak dom zapewnia nam poczucie komfortu psychicznego, w którym porządek przez nas pozostawiony zapewnia nam wygodę i kontrolę nad swoim prywatnym obszarem. O tym Ewa Dąbska-Wieczorkowska rozmawia z prof. Elżbietą Okońską, pedagogiem i prodziekanem Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 9 listopada 2026
Krucha trzcina na wietrze, ale trzcina myśląca
Ostatnia rozmowa o przemijaniu, jakże pasująca do nastroju początku listopada.
„Człowiek to tylko trzcina, najsłabsza w przyrodzie, ale to trzcina myśląca” - te słowa podpisał Blaise Pascal i stanowią one myśl uniwersalną, którą warto wziąć pod uwagę postawieni wobec czynników mających wpływ na życie człowieka, pozostawiając jednak jemu świadomość godności człowieczej, inteligencji przeciwstawiającej kruchość wobec kreatywności i moralności wpisanych w rozwój człowieka. Do tego w rozmowie z Ewą Dąbską-Wieczorkowską odnosi się prof. Piotr Domeracki, etyk i filozof z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 6 listopada 2026
Szkoda życia na sprawy niewnoszące do niego dobrych cech
Skończoność a sentencja „Memento mori”. Czy mądrą jest ucieczka od tematu śmierci?
To smutny i niewygodny temat, ale przy tym oczywistość, którą trzeba mieć na uwadze jako nieuchronny finał życia doczesnego. Warto przy tym unikać sytuacji, w których marnujemy jakże cenny czas naszego życia, na sprawy nic niewnoszące, niepotrzebne i generujące jedynie złe cechy naszej codzienności. Czy możemy mieć wtedy żal o zbyt szybkie przemijanie życia i niedopilnowanie spraw naprawdę ważnych? O tym w rozmowie z Ewą Dąbską-Wieczorkowską opowiada prof. Piotr Domeracki, etyk i filozof z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 5 listopada 2026
Memento mori - pamiętaj o śmierci
Memento mori - co chce powiedzieć nam ta tradycyjna łacińska sentencja?
Wbrew pozorom nie mamy tutaj przestrogi przed samą śmiercią. Wspomniana sentencja przypomina nam o nieuchronności i ostateczności ludzkiego kresu. To przestroga przed nadęciem, pychą, nadmierną dumą, wynoszeniem się nad innych ludzi i pogardzanie nimi, przed popadaniem w narcyzm, przed przekonaniem o swojej niezwyciężoności. W dyskusji z Ewą Dąbską-Wieczorkowską, mówi o tym prof. Piotr Domeracki, etyk i filozof z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Autor: Ewa Dąbska-Wieczorkowska
Emisja: „Myśli i słowa”, 4 listopada 2026