By pamięć nie zaginęła. Portal i materiały edukacyjne o Zbrodni Pomorskiej 1939 r.

harcerze, przedstawiciele Instytutu Pamięci Narodowej i wicemarszałek województwa Zbigniew Ostrowski złożyli kwiaty pod Pomnikiem Ofiar Zbrodni Pomorskiej 1939 roku. Fot. Michał Zaręba

Tekę edukacyjną i portal internetowy zbrodniapomorska1939.pl zaprezentowano nauczycielom historii z regionu w toruńskim Dworze Artusa. Wcześniej harcerze, przedstawiciele Instytutu Pamięci Narodowej i wicemarszałek województwa Zbigniew Ostrowski złożyli kwiaty pod Pomnikiem Ofiar Zbrodni Pomorskiej 1939 roku.

- Nie powinno zapominać się o takich miejscach, a teraz młode pokolenie często nie ma o nich wiedzy - powiedziała Wiktoria Markowska z Chorągwi Kujawsko-Pomorskiej ZHP.

- Materiały, przygotowane przez nauczycieli we współpracy z nauczycielami-konsultantami (...), będą na wiele lat bardzo dobrą pomocą, która pozwoli przybliżyć, szczególnie młodemu pokoleniu, co się stało jesienią 1939 roku, a na portalu będą już bardzo rozszerzone materiały - podkreślił Mirosław Golon, dyrektor Oddziału IPN w Gdańsku.

- Jestem nauczycielem historii w Zespole Szkół Inżynierii Środowiska. Przypominamy o wydarzeniach, które działy się tutaj, na naszych ziemiach. Jest to historia lokalna. Dla młodzieży powinna być najbardziej bliska, więc miejmy nadzieję, że i materiały pomogą przybliżyć tę historię - powiedziała Katarzyna Karpińska.

Wtorkowe wydarzenia były częścią głównych kujawsko-pomorskich uroczystości upamiętniających 80. rocznicę Zbrodni Pomorskiej.

Jesienią 1939 r., wkrótce po napaści Niemiec na Polskę, okupanci przystąpili do ludobójczej akcji „odpolszczania” części polskich ziem, które przyłączono do III Rzeszy. Zaplanowane jeszcze przed wybuchem wojny i przeprowadzone według przygotowanych wcześniej list proskrypcyjnych masowe rozstrzeliwania ludności cywilnej, przede wszystkim inteligencji oraz osób zaangażowanych w umacnianie polskości, pochłonęły dziesiątki tysięcy istnień.

Do największych zbrodni doszło na terenie przedwojennego województwa pomorskiego – liczbę ofiar, wśród których były też kobiety i dzieci, szacuje się na co najmniej 30 tysięcy. Sprawcami mordów byli miejscowi Niemcy zrzeszeni w organizacji Selbstschutz Westpreussen, nadzorowani przez SS. Większość z nich uniknęła odpowiedzialności.