Stanisław Śmigiel z Medalem za Zasługi dla Miasta Torunia. Uhonorowano legendę antykomunistycznej opozycji
Stanisław Śmigiel (na zdjęciu z przodu) z Medalem za Zasługi dla Miasta Torunia/fot. Solidarni - Toruń Pamięta
Jeden z najbardziej zasłużonych działaczy opozycji antykomunistycznej związanych z Toruniem, Stanisław Śmigiel, otrzymał Medal za Zasługi dla Miasta Torunia. Uroczystość odbyła się we wtorek w rezydencji Marianna w Majdanie pod Warszawą, w obecności rodziny, przyjaciół oraz dawnych współpracowników z opozycji.
Odznaczenie wręczył przewodniczący Rady Miasta Torunia Łukasz Walkusz w towarzystwie radnego Michała Wojtczaka. Spotkanie było okazją do wspomnień z okresu walki z komunistycznym reżimem.
Wspomnienia przyjaciół z opozycji
Bogdan Borusewicz opowiedział o spotkaniu z 1976 roku, kiedy to do drzwi jego mieszkania w Gdańsku zapukali dwaj studenci Politechniki Gdańskiej – Stanisław Śmigiel i Antoni Mężydło. To wydarzenie zapoczątkowało wieloletnią współpracę w środowiskach opozycyjnych. Do tamtych lat nawiązał także Antoni Mężydło, przypominając działalność opozycji najpierw w Gdańsku, a później w Toruniu.
Z kolei prezes Społecznego Komitetu „Solidarni – Toruń pamięta” Jan Wyrowiński podziękował Radzie Miasta Torunia za uhonorowanie Stanisława Śmigla. Podkreślił również jego ogromny wpływ na działalność i życiorysy wielu toruńskich opozycjonistów, wśród których znaleźli się m.in. Wiesław Skrzypczyński, Anna Kin, Roman Suchowiecki, Leszek Zejfert, Robert Ziemkiewicz, Marek Wachnik, Jarosław Maciej Goliszewski i Andrzej Churski.
Od KOR-u do podziemnej „Solidarności”
Stanisław Śmigiel urodził się w 1953 roku w Lipnie. Już od 1977 roku współpracował z Komitetem Samoobrony Społecznej KOR, niezależnym pismem „Robotnik”, Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża oraz „Robotnikiem Wybrzeża”. W 1978 roku współtworzył środowisko opozycyjne w Toruniu związane z KSS KOR, a rok później podpisał Kartę Praw Robotniczych i liczne protesty przeciwko władzom PRL.
Po powstaniu „Solidarności” działał w strukturach związku w toruńskim „Merinoteksie”, współtworzył Toruńską Oficynę Niezależną oraz Komitet Obrony Więzionych za Przekonania. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany w Potulicach i Strzebielinku.
Wielokrotnie represjonowany przez władze PRL
W latach 80. organizował podziemną działalność wydawniczą, kierował wydawnictwem „Kwadrat”, współtworzył niezależne pisma oraz uczestniczył w emisji podziemnych audycji radiowych. Był wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany i represjonowany przez Służbę Bezpieczeństwa. W 1984 roku został aresztowany i skazany na półtora roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata.
W drugiej połowie lat 80. współtworzył Regionalną Komisję Wykonawczą „Solidarności”, a następnie jawną Regionalną Komisję Koordynacyjną związku w Toruniu. W 1989 roku został członkiem Komitetu Obywatelskiego NSZZ „Solidarność” i szefem sztabu wyborczego podczas wyborów parlamentarnych w województwach toruńskim i włocławskim.
Za działalność na rzecz wolnej Polski został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Wolności i Solidarności. Medal za Zasługi dla Miasta Torunia jest kolejnym wyróżnieniem, które podkreśla jego wkład w historię miasta i przemiany demokratyczne w Polsce.
