Każde zwierzę pływa, ale nie wolno go do tego zmuszać [ROZMOWA]

Dr Dominika Gulda: Z tym bywa różnie. Są rasy, które chętnie wchodzą do wody, wręcz nie mogą się bez niej obyć. Choćby nowofundlandy, wodołazy czy popularne goldeny czy inne labradory. Zdarzają się natomiast rasy, które stronią od wody. Jest to cecha np. yorków. Z drugiej strony, znam takiego yorka, który ma swoją kamizelkę do pływania i do wody wchodzi bardzo chętnie.

- Jeżeli lubi, to oczywiście może zażywać kąpieli, ale jest kilka zasad bezpieczeństwa i zachowania się w wodzie. Jeśli mamy specjalistyczną kamizelkę ratunkową dla psa, jest łatwiej, jeśli nie, musimy zwracać uwagę, żeby nasz pupil przebywał na tyle blisko brzegu, aby łatwo mógł wrócić. Proszę pamiętać, że zwierzę, często w ferworze zabawy, traci orientację i gdzieś tam za trzecią trzcinką, kolejnym zakrętem, niesione nurtem rzeki czy porwane przez prąd, może płynąć w złym kierunku, mimo naszego wołania. Dystans robi się coraz większy i może dojść do nieszczęścia.

- Tu nie o głębokość chodzi, tylko o odległość od brzegu. Pies może pływać w szelkach na tzw. automatycznej smyczy fleksi, czyli tej popularnej, rozciąganej. Mamy wtedy możliwość ściągnięcia psa w razie niebezpieczeństwa. Dobrze, jeśli zbiornik pozostaje w zasięgu naszych możliwości i jesteśmy w stanie szybko do psa dopłynąć. Pamiętajmy jednak, że pływanie męczy tak samo zwierzęta, jak i ludzi. Jeśli zabraknie sił, porywa prąd, rośnie odległość, możemy być bezsilni. My i nasz pies.

Czy ważna jest pierwsza kąpiel w życiu psa?

- Każde pierwsze doświadczenie przenosi się na życie i jest zapamiętywane. To jak uczymy zwierzę kontaktu z wodą, czy się wystraszy czy nie, uwarunkuje go pozytywnie lub negatywnie. W dużej mierze zależy to od nas. Na początek najlepiej, aby była to spokojna zabawa gdzieś przy brzegu. Rzucamy piłką, pies zamoczy łapy, nagradzamy go smakołykiem. Pokazujemy, że woda chlapie, a jednocześnie nie atakuje. Oswajamy i pozytywnie wzmacniamy, wtedy ta woda stanie się miejscem zabawy, radości i pozytywnego uczucia. Zwierzę chętnie będzie z tego korzystało.

- Krok po kroku w głąb, aż zwierzę przekroczy granicę tak zwanego odczucia dna i zacznie samodzielnie pływać. Każde zwierzę potrafi pływać. Pływają koty, psy, chomiki, króliki, bardzo chętnie konie. Nie musimy ich tego uczyć. Nasz pies utrzyma się na powierzchni wody. My dbamy o to, aby czas pływania nie trwał zbyt długo, nie przekraczał możliwości fizjologicznej wytrzymałości zwierzaka i odbywał się w miejscach bezpiecznych.

- Nie. Woda musi być przede wszystkim czysta, aby nasz pies nie nabawił się jakieś choroby. Bezpieczna i czysta woda to taka, do której i my możemy wchodzić i nic się nie dzieje. Nie wejdziemy przecież tam, gdzie są jakieś zakwity, wyraźne spienienia, mętność czy woda jest stojąca, tylko do takiej, gdzie jest szansa, że nic złego się nie wydarzy. Musimy też uważać, aby woda nie leciała psu do uszu.

- Absolutnie do niczego go nie zmuszać. Nie zmuszamy dzieci do pływania, jeśli się boją, nie zmuszamy dorosłych i nie zmuszamy psa. Możemy spróbować oswoić zwierzę z wodą. Zadziała tylko pozytywne zachęcanie, rozpoczęcie zabaw gdzieś w okolicy zbiorników wodnych - może na własnym podwórku w baseniku dla dzieci czy w miejscach, gdzie przestrzeń wodna nie przeraża psa. Z drugiej strony, czy najważniejszą rzeczą jest nauczenie psa pływać, skoro urlop wakacyjny i pobyt nad wodą to są raptem dwa tygodnie w roku? Pozwólmy naszemu pupilowi, niech pozostanie zwierzęciem lądowym i nie zmuszajmy go na siłę do wchodzenia do wody.

Cykl "O zwierzętach ludzkim głosem" - w każdy piątek o godz. 11.30

Posłuchaj całej rozmowy Małgorzaty Burchardt z dr Dominiką Guldą