Brak dawców, to brak operacji. Długa kolejka do przeszczepu rogówki

Zabieg przeprowadził zespół pod przewodnictwem profesora Bartłomieja Kałużnego. Fot. Maciej Wilkowski

Pierwszy przeszczep rogówki w bydgoskim szpitalu uniwersyteckim im. Biziela. Zabieg przeprowadził zespół pod przewodnictwem profesora Bartłomieja Kałużnego.

Operacja została wykonana 25 lutego. Pacjentka, pani Marlena w poniedziałek (02.03.) opuściła szpital.

– To oko naprawdę było brzydkie. Ono było zmętnione, bo jeszcze jakaś zaćma na to weszła i to wyglądało brzydko, teraz jest piękne! - powiedziała pacjentka.

– U tej pacjentki sytuacja była rzeczywiście trudna, bo cierpiała od wielu lat na owrzodzenie rogówki, także pojawiła się duża blizna, właściwie bielmo, w obrębie bielma pojawiła perforacja, z dużym ryzykiem infekcji oka i utraty oka. W Bydgoszczy mamy spory problem, bo kolejka, ta w szpitalu Jurasza, przez te lata jest rzeczywiście bardzo długa, kilkuset pacjentów czeka, więc czeka się wiele lat. Tak długie kolejki wynikają głównie z tego, że brakuje rogówek, brakuje dawców. Uruchomienie drugiego ośrodka przyczyni się do tego, że będziemy mogli pobierać więcej rogówek i wykonywać więcej przeszczepów – mówi Bartłomiej Kałużny, kierownik Kliniki Okulistyki i Optometrii.

W tym przypadku przeprowadzono operację potrójną: przeszczep drążący (pełnej grubości) połączony z operacją zaćmy i wszczepem sztucznej soczewki.
Zarówno w czasie zabiegu jak i w pierwszych daniach po operacji u pacjentki nie wystąpiły powikłania, a gojenie postępuje prawidłowo.

Warto dodać, że działalność transplantacyjna w zakresie rogówki wymaga nie tylko odpowiedniego przygotowania sprzętowego i kadrowego, ale również zgody MZ, która jest udzielana po kontroli przeprowadzonej w ośrodku.

Kolejny przeszczep rogówki w bydgoskim szpitalu im. Biziela ma być przeprowadzony w środę (04.03.).

Rogówka (łac. cornea) – wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej w jej przedniej części. Ludzka rogówka ma ok. 11,5 mm średnicy i grubość 0,5-0,6 mm w środkowej części oraz 0,6-0,8 mm w części obwodowej. Za rogówką znajduje się ciecz wodnista, a za nią soczewka. Rogówka nie jest unaczyniona, naczynia upośledzałyby jej przezierność. Odżywia się dzięki dyfuzji – przez łzy i ciecz wodnistą gałki ocznej, a także dzięki neurotrofinom dostarczanym przez unerwienie rogówki. Posiada dużo zakończeń bólowych, włókien bezrdzennych. Przez powierzchnię rogówki do wnętrza organizmu mogą wnikać liczne substancje chemiczne podawane w postaci kropli do worka spojówkowego, np.: atropina, ezeryna, pilokarpina (źr. Wikipedia)