Natalia Sikora i Dariusz Kozakiewicz

Natalia Sikora – Tak.

Fantastyczny utwór - liryczny, ale też z pewnym pazurem i do tego śpiewający ponownie Darek Kozakiewicz. Kto Cię namówił abyś ponownie zaśpiewał?
Darek Kozakiewicz - „Każdy śpiewać może...”, ale nie wiem, czy każdy może tego słuchać?

Jest dobrze, naprawdę powinieneś śpiewać, ale ktoś Cię musiał namówić do tego, a może zasmakowałeś przy pierwszym nagraniu?
D.K. - Natalia oczywiście mnie namówiła, żeby jeszcze raz zaśpiewać. Ja miałem co do tego pewne wątpliwości. Oczywiście jak do wielu rzeczy mam wątpliwości, szczególnie w sferze muzyki: do utworu ma się te wątpliwości, ale Natalia mnie przekonała, że będzie dobrze.

Jesteście na zdjęciu promującym odwróceni plecami do siebie.
N.S. - Tak, ale wiesz co, to jest bardzo twórcza energetyczna sytuacja.

Czy Wy na tym zdjęciu jesteście z papierosami w dłoniach?
N.S. – Owszem, palimy papierosy.
Opowiadajcie jak wygląda Wasza historia, Waszego wspólnego spotkania? Kto kogo zaprosił?
N.S. - 9 lat temu nagrywaliśmy materiał z Winicjuszem Chrustem „Tribute to Mira Kubasińska” i Winek zrobił mi taką niespodziankę - zaprosił Darka Kozakiewicza do piosenki „Poszłabym za tobą” i też nic mi nie mówiąc, włączył po prostu to nagranie. Jak usłyszałam, w jaki sposób Darek interpretuje wstęp do „Poszłabym za tobą” i stałam się bardzo szczęśliwym człowiekiem. Ta nasza twórcza relacja i nasza przyjaźń trwa już 9 lat i jest szalenie owocna. Dla mnie jest to najważniejsza twórcza relacja w moim życiu, a kilka ich już było.

No i fajne piosenki powstają dzięki Waszemu duetowi. Natalia Sikora pisze tekst, Darek Kozakiewicz tworzy muzykę i mamy przepiękny utwór „Głodny cień”, a jak on powstawał? Co było pierwsze, jajo czy kura?
N.S. - Najpierw jest muzyka, w niej jest rytm, w niej są wszystkie zagadki, które potem trzeba rozwiązać w tematach aranżacyjnych, ale w niej jest przede wszystkim ukryty tekst.
D.K. - Długo nie było tekstu do tej muzyki, tak nawet kilka lat chyba, nie wiem dokładnie. Nie pamiętam, może trzy lata nie było tekstu, ale w pewnym momencie Natalia posłuchała piosenki i powiedziała, że coś napisze. Ja byłem bardzo zaskoczony, bo Natalia pisze bardzo trudne teksty, czasami poetyckie, takie wręcz połączone z kosmosem. Czasami kosmiczne, trudne, poetyckie, zresztą Natalia przez grę w teatrze ma doświadczenie w różnego rodzaju sztuce aktorskiej, w tekstach i ma nieprawdopodobną zdolność. Napisała moim zdaniem przepiękny tekst i między innymi chyba to był powód, że zgodziłem się zaśpiewać.

Bardzo dobrze.
D.K. - Przecież wiadomo, że nie jestem żadnym wokalistą, ale tu chodzi głównie o pewnego rodzaju przekaz w takiej piosence, w takiej balladzie.

Może nie jesteś profesjonalnym wokalistą, ale masz to coś. Wcześniej nastąpiła pewna przerwa w waszej współpracy, prawda?
D.K. - Natalia po prostu zajęła się swoimi sprawami.
N.S. - Nałożyły się tam różne tematy, ale tak generalnie u mnie się za zakotłowało, mówiąc najprościej.

I dlatego Darek musiał szukać innej wokalistki.
D.K. – Tak, szanowałem decyzję Natalii. Wiesz, poza tym, my się przyjaźnimy od tylu lat i uważałem, że Natalia ma pełne prawo się po prostu realizować twórczo w innym miejscu, w innym temacie. Miała poważną propozycję wyjazdu do Los Angeles, nagrania płyty, więc z pewnym szacunkiem podszedłem do tego, chociaż było mi przykro i byłem trochę wkurzony. Znaleźć kogoś po Natalii, to naprawdę nie było łatwe.

N.S. - Mi też było bardzo ciężko, zwłaszcza że okazało się, że to wszystko, do czego się przygotowywałam to ściema i jakby padłam tego ofiarą. To co mi proponowano okazało się oszustwem, bo dotyczyło po prostu przestępstwa hakerskiego, więc ta historia jest w jakimś sensie skomplikowana. Ale już jest dobrze i przyjaźń pozostała, to jest najważniejsze.

A czy łatwiej się tworzy jak jest ta nić porozumienia w postaci przyjaźni?
N.S. - Myślę, że to jest bardzo ważne.

Zostawiacie sobie poletko wolności twórczej?
D.K. - Wszystko tu jest wolnością, ale ta relacja przyjaźni powoduje, że automatycznie jest w tym delikatność, bo sztuka operowanie tematami, które się bierze z głębi duszy wymaga delikatności.

A Natalia, co znalazłaś w tej przestrzeni, bo kiedyś powiedziałaś, że Darek pozwolił Ci na pewną subtelność i na zmianę, na odejście od wizerunku „ekspresyjnej krzykaczki”. To mi się bardzo spodobało.
N.S. - Tak, ale to jest taka konsekwencja, która wypłynęła po kilku latach. Natomiast dzięki Darkowi ja po paru latach szarpania się i śpiewania typowo atakująco i też współpracowania z muzykami, którzy mieli tendencję do ataku i z kompozytorami, którzy nie mieli tendencji do melodii, ja dzięki Darkowi wreszcie na nowo mogłam mieć kontakt z melodiami, których tak brakuje dzisiaj w muzyce. To jest dla mnie coś absolutnie bezcennego, skarb. Poza tym doświadczenie współpracy z Darkiem, obserwowanie Darka, kiedy pracuje z muzykami, jak aranżuje piosenki, jak to jest skrupulatne i jak pozbawione wszelkiego, jakiegokolwiek efekciarstwa, że wcisnę za przeproszeniem lupa, bo wtedy szybciej dojdzie do ludzi. To jest jakby zupełnie inny level. My mówimy o prawdzie, a nie o tym opakowaniu.

Czyli nie idziecie na skróty?
N.S. - Żadnych skrótów.

Darek, tyle miodu się wylało na Twoje serce.
D.K. - Tak właśnie, ja już taki malutki jestem.

Może znajdziemy jakąś skazę?
N.S. - Moje uznanie, wielki szacunek i wielka wdzięczność, bo świat jest jaki jest.

Darku jakąś skazę znajdziesz na swoim charakterze?
D.K. - Jestem bardzo niecierpliwym człowiekiem, niemożliwie niecierpliwym. Wydaje mi się, że powinienem mieć w sobie więcej cierpliwości do pewnych rzeczy, ale daję sobie z tym radę. Po prostu mówię do siebie, że tak powinno być. A co do tworzenia muzyki, komponowania, na szczęście my w tej chwili nie mamy czegoś takiego, że coś musimy zrobić na siłę i musimy zrobić to komuś, albo czemuś, że jesteśmy zobligowani produkcją.

Ten etap już macie za sobą.
D.K. - Mamy już to za sobą, teraz po prostu chcemy zrobić tak, żebyśmy byli zadowoleni z tego, co tworzymy.

Ale czy ten singiel wieszczy coś więcej?
Jaki jest twój wkład Darku w tę płytę?
D.K. - Natalia zaśpiewa kilka moich piosenek.

A Ty zaśpiewasz jeszcze może jedną, czy na tym duecie zakończysz swoje śpiewanie?
D.K. – Natalia zapytała, czy „Głodny cień” może wziąć? Ja odpowiedziałam, oczywiście, bardzo proszę. No bardzo byłem zadowolony z tego, że chce tę piosenkę, ale nie wiem na razie, nie mogę ci tego powiedzieć. Musi powstać utwór, musi powstać piosenka. Myśmy to nagrywali w studiu u Sebastiana Piekarka, u człowieka, z którym produkowałem ostatnie płyty Perfectu.

A nagraliście do tego również teledysk, który kręciliście w teatrze Polonia.
N.S. - Bardzo dziękujemy szefowej Krystynie Jandzie i Fundacji na rzecz kultury, za użyczenie nam przestrzeni, sceny i widowni. Wierzę w to i mam taką nadzieję, że teledysk jest dobrym uzupełnieniem przekazu naszej piosenki.

Natalia teraz bardziej stawiasz na śpiew, czy na grę?
N.S. - Wiesz co, ja nigdy nie rozdzielam tych tematów.

Ale życie często rozdziela.