„Wyśpiewać smutek”

2026-02-20
Olena gra na bandurze i prowadzi chór dla kobiet i dzieci. Fot. Adriana Andrzejewska-Kuras/PR PiK

Olena gra na bandurze i prowadzi chór dla kobiet i dzieci. Fot. Adriana Andrzejewska-Kuras/PR PiK

Olena gra na bandurze i prowadzi chór dla kobiet i dzieci. Fot. facebook.com/olena.maruniak.7

Olena gra na bandurze i prowadzi chór dla kobiet i dzieci. Fot. facebook.com/olena.maruniak.7

Ukraińskie pieśni ludowe to niesamowite bogactwo, wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Teraz, gdy trwa wojna, podnoszą na duchu, pomagają Ukraińcom przetrwać i dają siłę.

Olena Maruniak-Gaidychuk gra na tradycyjnym ukraińskim instrumencie - bandurze - oraz prowadzi chór dla kobiet i dzieci. Uważa, że pieśnią można wyśpiewać wszystko - radość, ale i smutek. „Ukraińcy kiedy śpiewają, to jakby poszli do psychologa. Wyśpiewają smutek i jest im lżej na sercu” - mówi jedna z kobiet. Z kolei dla dzieci śpiewanie ukraińskich pieśni to szansa na kontakt z językiem i poznanie historii swojej ojczyzny. Niektóre dzieci wierzą, że śpiewając pomagają walczącym żołnierzom. Takiego zdania jest Daniel, który mówi podczas próby: „jesteśmy silni, pobijemy Rosjan na 2000 %”.

Autor: Adriana Andrzejewska-Kuras
Emisja: „Ziarna losu”, 22 lutego 2026

Ukraińskie pieśni ludowe to niesamowite bogactwo, wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Teraz, gdy trwa wojna, podnoszą na duchu, pomagają Ukraińcom przetrwać i dają siłę. Reportaż Adriany Andrzejewskiej-Kuras
Olena Maruniak-Gaidychuk gra na gra na bandurze, tradycyjnym ukraińskim instrumencie. Fot. facebook.com/olena.maruniak.7 Olena uważa, że pieśnią można wyśpiewać wszystko - radość, ale i smutek. Fot. Adriana Andrzejewska-Kuras/PR PiK Dla dzieci śpiewanie ukraińskich pieśni to szansa na kontakt z językiem i poznanie historii swojej ojczyzny. Fot. facebook.com/olena.maruniak.7

„I została tylko cisza”

2026-02-13
Była wielka, tętniąca życiem i hałaśliwa, a dziś... Fot. ilustracyjna/sergeigussev/pixabay.com

Była wielka, tętniąca życiem i hałaśliwa, a dziś... Fot. ilustracyjna/sergeigussev/pixabay.com

Była wielka, tętniąca życiem i hałaśliwa. Pozostawiła urokliwe i malownicze domy. To świadkowie jej przeszłości.

Dziś onegdaj największa i najbogatsza ulica w Bydgoszczy, wywodzącą się z czasów średniowiecznych, jest martwa. Niemal połowa, a może nawet więcej domów stoi opustoszała. Witryny niegdyś modnych sklepów pokrywają się kurzem i brudem. Dlaczego?

Autor: Żaneta Walentyn
Emisja: „Ziarna losu”, 15 lutego 2026
Była wielka, tętniąca życiem i hałaśliwa. Pozostawiła urokliwe i malownicze domy. To świadkowie jej przeszłości. Reportaż Żanety Walentyn
Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK Ulica Długa, onegdaj największa i najbogatsza w Bydgoszczy, pustoszeje. Fot. Żaneta Walentyn/PR PiK

„To był znak”

2026-02-06
Komendant Jednostki Ratowniczo Gaśniczej w Brodnicy przy obrazie Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK

Komendant Jednostki Ratowniczo Gaśniczej w Brodnicy przy obrazie Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK

To opowieść o sztuce, która znaczy więcej niż kilka pociągnięć pędzlem.

Przez lata był schowany za panelami. Obraz Edmunda Czerwińskiego został odsłonięty w trakcie remontu Jednostki Ratowniczo Gaśniczej w Brodnicy. Dzieło nieżyjącego już artysty zaciekawiało strażaków, ale poruszyło też jego córkę, która o istnieniu obrazu dowiedziała się w trudnym dla niej momencie.

Dzieło odnowiła druhna Ochotniczej Straży Pożarnej Maria Florkiewicz.

Autor: Michał Zaręba
Emisja: „Ziarna losu”, 8 lutego 2026 roku
To opowieść o sztuce, która znaczy więcej niż kilka pociągnięć pędzlem. Reportaż Michała Zaręby
Komendant Jednostki Ratowniczo Gaśniczej w Brodnicy, st. kpt. mgr Krzysztof Natucki przy obrazie Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK Odsłonięty w trakcie remontu obraz Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK Inna z prac Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK Inna z prac Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/PR PiK Z archiwum rodzinnego Edmunda Czerwińskiego. Fot. Michał Zaręba/zbiory prywatne Edmund Czerwiński. Fot. Michał Zaręba/zbiory prywatne Prace Pani Marii Florkiewicz. Fot. Maria Florkiewicz/nadesłane Prace Pani Marii Florkiewicz. Fot. Maria Florkiewicz/nadesłane Prace Pani Marii Florkiewicz. Fot. Maria Florkiewicz/nadesłane

„Tu się nie płacze”

2026-01-30
Czy muzyka może zabijać?

On był bydgoszczaninem, ona lwowianką. On uczył gry na altówce i komponował, ona skończyła konserwatorium i grała na skrzypcach. Nigdy się nie poznali, a mimo to ich losy splotła muzyka w nieludzkim czasie i w nieludzkim miejscu. Ona grała w orkiestrze obozowej w Birkenau, on w lagerkapeli w Auschwitz. Józef Kropiński i Helena Dunicz-Niwińska to bohaterowie audiodokumentu Żanety Walentyn i Michała Słobodziana pt. „Tu się nie płacze”. To opowieść o potwornych dylematach i piekle pełnym śmierci oraz muzyki. Audiodokument miał premierę 27.01, w rocznicę wyzwolenia obozu Auschwitz - Birkenau.

W audiodokumencie „Tu się nie płacze” wykorzystano fragmenty wspomnień Waldemara Kropińskiego oraz fragmenty książek:
  • „Drogi mojego życia. Wspomnienia skrzypaczki z Birkenau” Heleny Dunicz-Niwińskiej. Wydawca Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Rok 2015
  • „Gry Oświęcimskie” Szymona Laksa. Wydawca Państwowe Muzeum Oświęcim-Brzezinka. Rok 1988
  • „W cieniu krematorium” Franciszka Stryja. Wydawnictwo Śląsk. Rok 1961
  • „Czy to jest człowiek. Rozejm. Pogrążeni i ocaleni” Primo Leviego. Wydawnictwo Czarne. Rok 2024
  • „U nas w Auschwitzu” opowiadanie Tadeusza Borowskiego. Pierwsze wydanie rok 1947.
Fragmenty wypowiedzi Anny Jachniny i Leszka Zabielskiego pochodzą z archiwum Polskiego Radia Pomorza i Kujaw.

W audiodokumencie „Tu się nie płacze” wykorzystano także fragment kwintetu smyczkowego C-Dur op. 163 Franza Schuberta w wykonaniu Isaaca Sterna, Alexandra Schneidera, Miltona Katimsa, Pablo Casalsa i Paula Tortelier. Wydanie z 1976 roku.

Autorzy: Żaneta Walentyn i Michał Słobodzian
Emisja: „Ziarna losu”, 1 lutego 2026
Czy muzyka może zabijać? Audiodokument Żanety Walentyn i Michała Słobodziana
Nagrania do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Polskiego Radia PiK Żaneta Walentyn w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Michał Słobodziań w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Anna Seniuk gotowa do nagrań swoich kwestii do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Przemysław Bluszcz, Michał Słobodzian, Żaneta Walentyn i Waldemar Modestowicz w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Przemysław Bluszcz, odtwórca głównej roli męskiej, w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w Teatrze Polskiego Radia Anna Grycewicz w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w Teatrze Polskiego Radia Leon Charewicz w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w Teatrze Polskiego Radia Przemysław Wyszyński w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Nagrania do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia Mateusz Rusin w trakcie nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w Teatrze Polskiego Radia Nagrania do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” w studiu Teatru Polskiego Radia, pod czujnym uchem reżysera Waldemara Modestowicza Niektóre z nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” dokonane zostały w trakcie wizyty w Auschwitz Niektóre z nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” dokonane zostały w trakcie wizyty w Auschwitz Niektóre z nagrań do audiodokumentu pt. „Tu się nie płacze” dokonane zostały w trakcie wizyty w Auschwitz

Zobacz także

Dom z duszą

„Dom z duszą”

W pułapce

„W pułapce”

Do rany przyłóż

„Do rany przyłóż”

Urna

„Urna”

Przeklęci

„Przeklęci”

Życie potrafi napisać niezwykły scenariusz,
niektórym dane jest zagrać w nim
przedziwną ale i piękną rolę.

„ZIARNA LOSU”
w każdą niedzielę o godz. 20.05
zapraszają:
Żaneta Walentyn. Piotr Ulanowski

Żaneta Walentyn. Piotr Ulanowski

Adriana Andrzejewska-Kuras. Fot Piotr Ulanowski

Adriana Andrzejewska-Kuras. Fot Piotr Ulanowski

Michał Słobodzian. Fot Piotr Ulanowski

Michał Słobodzian. Fot Piotr Ulanowski

Michał Zaręba. Fot Piotr Ulanowski

Michał Zaręba. Fot Piotr Ulanowski

AKTUALNOŚCI RSS PODCAST AUDIO
Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W programie służącym do obsługi internetu można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności

Zamieszczone na stronach internetowych www.radiopik.pl materiały sygnowane skrótem „PAP” stanowią element Serwisów Informacyjnych PAP, będących bazą danych, których producentem i wydawcą jest Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie. Chronione są one przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Powyższe materiały wykorzystywane są przez Polskie Radio Regionalną Rozgłośnię w Bydgoszczy „Polskie Radio Pomorza i Kujaw” S.A. na podstawie stosownej umowy licencyjnej. Jakiekolwiek wykorzystywanie przedmiotowych materiałów przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, jest zabronione. PAP S.A. zastrzega, iż dalsze rozpowszechnianie materiałów, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt. b) ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jest zabronione.

Rozumiem i wchodzę na stronę