Ciało, psychika, natura. Przegląd Fotografii „PreFka" w Galeria Sztuki Wozownia [zdjęcia]

Wystawy, warsztaty, wykłady oraz konkurs - w Toruniu trwa II Przegląd Fotografii „PreFka". Ideą przeglądu jest zaprezentowanie jednocześnie historii fotografii oraz prac współczesnych artystów-fotografów/fot. Iwona Muszytowska-Rzeszotek

Wystawy, warsztaty, wykłady oraz konkurs - w Toruniu trwa II Przegląd Fotografii „PreFka". Ideą przeglądu jest zaprezentowanie jednocześnie historii fotografii oraz prac współczesnych artystów-fotografów.

W Galerii Sztuki Wozownia otwarte zostały z tej okazji cztery wystawy. To opowieści o poszukiwaniu wewnętrznej równowagi, naszym ciele, naturze. Obejrzeć można także powojenną fotografię reporterską.

• „Kontakty. Czas Natury. Czas Drzewa”. Wystawa przygotowana przez Galerię BWA w Jeleniej Górze jest najnowszą odsłoną prezentacji fotografii klasycznej, czarno-białej z cyklu KONTAKTY, które Galeria BWA realizuje od 2019 r. Wystawa prezentowana w 2025 r. będzie opowieścią o miejscu natury we współczesnym świecie. Istotą symbolizującą naturę jest drzewo, jako byt istniejący na ziemi, który przekracza nasz ludzki wymiar istnienia i czas. Na wystawie będzie można zobaczyć historyczne fotografie nieżyjących już mistrzów tzw. Szkoły Jeleniogórskiej, Ewy Andrzejewskiej i Wojciecha Zawadzkiego, oraz artystów fotografii, dla których czarno-biała, wielkoformatowa fotografia jest głównym środkiem artystycznego wyrazu. Zaproszeni artyści mieszkają bądź mieszkali w różnych częściach Polski, w Jeleniej Górze, Wałbrzychu, Wrocławiu, Warszawie, Lublinie, Chełmie czy Białej Podlaskiej, ale także poza jej granicami: Andrzej Jerzy Lech w Nowym Jorku.

• Ciałobrazy to podróż do miejsca, które zawsze mamy przy sobie – ciała. W tym projekcie ciało przestaje być jedynie obiektem; staje się przestrzenią relacji, terenem spotkania, transformacji i pamięci. Artystka dekoduje ciało jako strukturę wizualną: skóra styka się z powietrzem, nogi stają się przedłużeniem łąki, ramiona rysują horyzont. To prace o zakorzenieniu — nie ciała w krajobrazie, lecz krajobrazu w ciele — i o subtelnej granicy między intymną przestrzenią ciała a bezkresnością natury. Natalia Miedziak-Skonieczna (ur. 1990, Polska) to artystka i fotografka, absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. W swojej twórczości bada relacje między ciałem, naturą i przestrzenią, traktując fotografię jako narzędzie obserwacji i intuicyjnego poznania.

• „Mujeres Medicina” to długoterminowy projekt fotograficzny, obrazujący artystyczną interpretację archetypu "Medicine Women” – współczesnych kobiet połączonych z własną intuicją, naturą i transformujących swoje trudne doświadczenia w mądrość życiową. Jego intencją jest inspiracja do odkrywania swojej wewnętrznej mocy w każdej z nas. Projekt, który swój początek miał w jaskini – tej metaforycznej, będącej symbolem wewnętrznego kryzysu i wypalenia zawodowego, które zainicjowały nieplanowaną, najbardziej wyboistą, a jednocześnie najważniejszą podróż Marty Kowalskiej, autorki zdjęć. Marta Kowalska (ur. 1986) kobieta, podróżniczka po świecie wewnętrznym i zewnętrznym, fotografka. Od 12 lat mieszka w połowie w Toruniu i Meksyku. To właśnie tam otworzyła się na duchowość i rozwój osobisty. Inspiruje ją natura i człowiek – jego ciało, dusza, emocje i połączenia ze sobą, Matką Ziemią i innymi ludźmi . Bliska jest jej filozofia Wabi-sabi i Ikigai. Średnioformatowa fotografia analogowa to główne medium wyrazu Marty, które przez swoją naturę, ma znacznie bardziej rytualny charakter.

• Wystawa „Franciszek Fuchs – Film drogi” jest efektem niezwykłego odkrycia dokonanego przez Sebastiana Miłaszewskiego – kolekcjonera, operatora filmowego i fotografa. Na jednej z internetowych aukcji natrafił on na zbiór anonimowych fotografii, które po bliższym przyjrzeniu okazały się dorobkiem Franciszka Fuchsa – operatora filmowego, fotografika i jednego z bardzo aktywnych dokumentalistów powojennej Polski. Po fotograficznej twórczości Fuchsa zachowały się jedynie dwa kartony pełne negatywów, odbitek, stykówek oraz dokumentów – część z nich uszkodzona, nadpalona i zniszczona przez upływ czasu. Zbiór, który przez lata pozostawał zapomniany, został przez Miłaszewskiego poddany żmudnemu procesowi ratowania: czyszczenia, odgrzybiania, digitalizacji i opracowania. Dzięki tym działaniom unikatowy materiał fotograficzny zyskał nowe życie i stał się podstawą wystawy przygotowanej przez Galerię Sztuki Wozownia.