Maksymilian Łapiński

Jesteś wokalistą, który kocha, no właśnie jaki gatunek tak naprawdę kochasz?

- Powiem szczerze, że to jest zawsze trudne pytanie, ponieważ słucham wielu różnych gatunków i nie chce się zamykać w jednym. Po prostu albo coś do mnie trafia, albo nie. Myślę, że to jest taka jedyna jakaś moja segregacja muzyczna, jeżeli chodzi o muzykę którą tworzę. Myślę, że jest to takie połączenie muzyki akustycznej z jakimś lekkim rockiem, popem, trochę elektroniki też staram się w to wkładać, więc to jest taki melanż . Myślę, że jak wyjdzie płyta to wtedy po prostu już krytycy muzyczni zajmą się tym określeniem jaki to gatunek i jaka szufladka, ja wolę po prostu tworzyć i robić swoje.

A kiedy wyjdzie płyta?

- Nie znam terminu, ale wiem, że na pewno wyjdzie i będzie to, tak założyłem - w przyszłym roku. Oczywiście wiadomo, różne czynniki wpływają na to kiedy dokładnie ona wyjdzie i wiadomo, że chciałbym, żeby ona była możliwie szybko, ale też wiem, że na pewne rzeczy trzeba dać czasu, więc materiał już jest, teksty i muzyka są i trzeba to jeszcze wszystko ładnie zaaranżować i wyprodukować.

To będzie w 100 procentach autorska twoja płyta?

- Tak, tak. Taki mam plan, żeby właśnie tak to wydać.

To jesteś samodzielnym artystą?

- No tak jakoś wyszło . W sumie zawsze mnie ciągnęło, żeby robić coś swojego. Pamiętam jak zaczynałem się uczyć gry na gitarze to grałem jakieś utwory i zawsze zbaczałem. Kiedy miałem się czegoś nauczyć to wymyślałem w międzyczasie parę innych melodyjek – swoich. Zawsze miałem chyba taką potrzebę tworzenia i tak zostało mi do dzisiaj.

To kiedy śpiewasz covery to również nie jesteś w stanie do końca być wierny linii melodycznej ?

- Tak. To już wiele razy wyszło, bo zazwyczaj jak sam śpiewam to jest okej, ale jak na przykład w duecie to wiele razy słyszałem - "Max, ale tam jest trochę inaczej!". Nieświadomie chyba zmieniam linię melodyczną.

Opowiadaj teraz skąd Ty się w ogóle wziąłeś?

- Z Bydgoszczy (śmiech). Tu się urodziłem w rodzinie państwa Łapińskich. Pozdrawiam serdecznie rodziców…

Czy pochodzisz z rodziny muzycznej?

- Generalnie artystycznej. Muzyka to bardziej od strony mamy, z którą wejdziemy za chwilę do takiego mojego domowego studia i będziemy nagrywać numer świąteczny, to znaczy mama będzie nagrywać, a ja będę aranżować. Mama kiedyś śpiewała, więc odziedziczyłem to od mamy, bo tata maluje obrazy. Ma taką pracownie "Wyobraźnia" w Fordonie, tam pracuję, tworzy i tam można zobaczyć jego obrazy. Moje rodzeństwo poszło głównie w ślady ojca. Mój brat kończył rzeźbiarstwo, siostra maluję, ale z kolei drugi brat i siostra też śpiewają ,więc to tak się u nas rozłożyło.

Maks a Ty byłeś po prostu skazany na sztukę?

- No w sumie miałem dobre warunki do tego, wzorce i wsparcie. Myślę, że to jest bardzo ważne. Oczywiście rodzice zawsze chcą jak najlepiej dla swoich dzieci i to jest jasne ale jednak myślę, że to jest niesamowicie ważne żeby mieć takie wsparcie w rodzinie, żeby uwierzyć, że można robić to co się kocha, to co się czuję, a nie to co wypada.

A w którym momencie swojego życia stwierdziłeś, że będziesz śpiewać i być może poświęcisz temu całe swoje życie?

- Powiem szczerze, jak byłem mały to chciałem założyć pizzerie, i chociaż miłość do jedzenia pizzy pozostała, to pizzerii nie otworzyłem. W gimnazjum kupiłem sobie gitarę i zacząłem w podstawówce chodzić na lekcje i tak się już zaczęła przygoda muzyczna. Potem w gimnazjum próbowałem śpiewać ale powiem szczerze że jak sobie gdzieś znalazłem nagrania to nie wyglądało to kolorowo. Dopiero na dobre ta przygoda zaczęła się w liceum. Byłem przekonany, że jak pójdę do liceum to założymy zespół i znalazła się paczka chłopaków. Szukaliśmy wokalisty i nie mogliśmy znaleźć, więc ja zostałem wokalistą i to było moje takie pierwsze zetknięcie w ogóle ze śpiewaniem. Jak skończyłem liceum to pojechałem na pół roku do Grecji do pracy. Pracowałem w hotelu na wyspie Rodos i tam byłem animatorem czasu wolnego.

Czyli tzw. "Kaowiec"

- Można tak powiedzieć.

A jak podchodzisz do wszystkich Talent Show, czy do konkursów? Czy wybrałeś świadomie akurat The Voice?

- Tak, jeżeli chodzi o Voice of Poland to tak. Ja już od jakiegoś czasu wiedziałem, że taki program jest i że jest ogólnie szanowany. Musiałem jednak do tego jakoś wewnętrznie dojrzeć, żeby tam pójść. Gdzieś z zewnątrz takie różne sugestie padały, że może Voice, więc stwierdziłem „dobra idę, spróbujemy. Co będzie, to będzie”.