Historyczne grodzisko Goplan błyskawicznie zarasta. Leśnicy wytrwale je pielą

Grodzisko w Mietlicy nad Gopłem./fot. P. Kaczorowski/torun.lasy.gov.pl

Grodzisko w Mietlicy nad Gopłem./fot. P. Kaczorowski/torun.lasy.gov.pl

Grodzisko w Mietlicy nad Gopłem./fot. P. Kaczorowski/torun.lasy.gov.pl

Nadleśnictwo Miradz kontynuuje prace we wczesnośredniowiecznym grodzisku w Mietlicy nad Gopłem. Zaczęło się w 2011 roku od usuwania samosiejek. Zarastanie to główny problem tego historycznego terenu.

Centrum osadnicze plemienia Goplan, czyli wczesnośredniowieczny zespół osadniczy wraz z grodziskiem jest wpisany do rejestru zabytków. Na niezarośniętym krzewami wale, którego wysokość dochodzi do 11 metrów wykształciły się ciepłolubne murawy kserotermiczne.

Opisywane grodzisko znajduje się w granicach dwóch obszarów NATURA 2000: „Jezioro Gopło” i „Ostoja Nadgoplańska” a także na terenie Parku Krajobrazowego „Nadgoplański Park Tysiąclecia”. Już w 2011 roku, po sygnałach przyrodników zrzeszonych głównie w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Nadgoplańskiej w Kruszwicy, postanowiono usunąć samosiewy krzewów i drzew, które negatywnie wpływały na murawę kserotermiczną – poprzez jej zacienianie i zarastanie.

Po uzyskaniu stosownych pozwoleń, prace polegające na usunięciu krzewów, tym razem na wale północnym obiektu, rozpoczęto w drugiej połowie grudnia 2020 r. Oczyszczono wał na długości ok. 100 m. Chodziło o to, by pozbyć się krzewów gatunków obcych i inwazyjnych jak lilak i kolcowój, a także rosnących wraz z nimi śliw np. ałyczy, tarniny i czarnego bzu.

Wał grodziska w Mietlicy jest już na całej długości praktycznie oczyszczony. Każdy może teraz podziwiać to historyczne, malowniczo położone nad Gopłem miejsce. Jak bardzo zarośnięty był to obiekt można zobaczyć na zdjęciach wykonanych przed i w trakcie realizacji prac.

Grodzisko w Mietlicy to nie tylko dobro kultury oraz murawa kserotermiczna. W obrębie obiektu rośnie 5 drzew – pomników przyrody. Są to 3 dęby szypułkowe oraz 2 lipy drobnolistne. Jedna z tych lip stanowi unikat z racji nietypowego pokroju, którym przypomina „afrykańską akację” z charakterystyczną płaską koroną. Leśnicy postanowili nieco odsłonić koronę tego „cennego” drzewa.

Aby to zrobić, należało obciąć kilka grubych konarów z sąsiadujących z pomnikiem przyrody dębów. Dębowe gałęzie zacieniały lipę z boku oraz z góry. Pracę obcięcie konarów wykonał arborysta, który z chirurgiczną precyzją „sprowadził” niechciane fragmenty dębów na ziemię nie dotykając korony chronionej lipy. Leśnicy liczą, że po wykonanym zabiegu lipa będzie miała lepsze warunki do rozwoju, zwłaszcza do kwitnienia, które było bardzo ograniczone w części korony zacienianej przez dębowe gałęzie.