„Moja wojna” i „Do domu”. Pokażą filmy w ramach przeglądu „Ukraina! Festiwal Filmowy"

Kino Pomorzanin w Bydgoszczy/fot. Archiwum

Najpierw filmy animowane, a potem dokument „Moja wojna'' oraz nominowany do Oskara w 2020 roku dramat „Do domu''. W niedzielę (27 marca) w bydgoskim kinie Pomorzanin zaplanowano pokazy filmowe w ramach trwającego w całej Polsce przeglądu „Ukraina! Festiwal Filmowy''.

- Festiwal Ukraina ogłosił edycję dobroczynną. To nie są najnowsze filmny festiwalu, ale przegląd z ostatnich lat - mówi Marcin Pietras z bydgoskiego Pomorzanina. - Wyjątkowo będzie tak, że za bilety do Pomorzanin trzeba będzie zapłacić. Niedużo, bo 10 zł, ale cały dochód ze sprzedaży biletów zostanie przekazany na wsparcie Ukrainy.

Pierwszy pokaz filmów animowanych rozpocznie się o godz. 14.30. Następnie o godz. 16.00 pokazany zostanie dokument „Moja wojna'', a o 17.30 - ukraiński kandydat do Oskara z 2020 roku, dramat „Do domu”.

FILMY W POMORZANINIE

„Do domu” Narimana Alijewa, Ukraina, 2019 r.
Prezentowana premierowo na festiwalu w Cannes opowieść o krymskim Tatarze Mustafie, siwowłosym rolniku, którego najstarszy syn zginął podczas wojny między Rosją a Ukrainą. Chcąc przewieźć ciało zmarłego syna na Krym, mężczyzna jedzie do Kijowa razem ze swoim młodszym synem Alimem. Podróż stanowi dla nich okazję do wyjaśnienia sobie pewnych spraw, które dotąd ich dzieliły, i nawiązania bliższej więzi. W pewnym momencie role ojca i syna zmieniają się. Mustafa ze względu na pogarszający się stan zdrowia łagodnieje. Alim otacza ojca opieką i wsparciem. Film był ukraińskim kandydatem do Oscara i zwycięzcą Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Odessie.

„Moja wojna" Maszy Kondakowej, film dokumentalny, Ukraina, 2021 r.
Kiedy Masza Kondakowa dowiedziała się, że setki kobiet wstępują do wojska, by walczyć w powstaniu na wschodzie Ukrainy, wiedziała, że to właśnie im należy oddać głos. Skupiła się na trzech bohaterkach: Lerze (Walerii), Jaskrze (Irze) i Wiedźmie (Ołenie). Pierwsza z nich, z zawodu dziennikarka, postanowiła wziąć udział w działaniach wojennych po stracie ukochanego. Druga jest lekarką, która podczas jednej z akcji nadepnęła na pocisk i straciła obie nogi. Natomiast Wiedźma przeszła drogę od kierowniczki sklepu do dowódczyni oddziału strzelców moździerzowych mieszkającej z dala od swoich pociech. Reżyserka spędziła z nimi trzy lata, co zaowocowało poruszającym portretem wielokrotnym kobiet na wojnie.