Nowa odsłona wystawy o historii mennicy
Ekspozycja prezentująca dzieje mennicy bydgoskiej, jednej z najbardziej znanych w okresie przedrozbiorowym, została na nowo zaaranżowana przez Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy. Wystawa ulokowana jest w budynku stojącym w miejscu, gdzie funkcjonowała mennica.
Jak poinformowała Irena Borowczak, kierująca działem numizmatyki Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, w podziemiach budynku prezentowane są wybrane monety bite w mennicy bydgoskiej, pochodzące ze zbiorów placówki.
"Wybijane w Bydgoszczy monety odznaczały się znakomitym opracowaniem artystycznym, gdyż stemple do nich wykonywali m.in. artyści tej rangi, co Samuel Ammon i Jan Hohn. Z Bydgoszczy pochodzi słynna złota moneta studukatowa z 1621 r., o wadze 350 g, uważana za jedną z najpiękniejszych monet europejskich, a na wystawie została zaprezentowana dzięki wykorzystaniu nowoczesnej techniki 3D" - zaznaczyła Borowczak.
Monety z mennicy bydgoskiej docierały w ciągu stuleci do wielu zakątków Europy i wciąż są odkrywane m.in. podczas badań archeologicznych.
Na odnowionej ekspozycji proces wytwarzania monet zilustrowano podświetlanymi reprodukcjami witraży z mennicy w Konstancji, a także wybranymi rycinami z dzieła Georgiusa Agricoli "De re metallica". Zaprezentowano również narzędzia kowalskie, tygle, stemple mennicze i skrzynię-skarbiec, a także model stylizowanej śruby menniczej, używanej do wytwarzania monet grubych: talarów i półtalarów.
Zwiedzający mogą obejrzeć efekty wykopalisk prowadzonych na terenie dawnej mennicy, na Wyspie Młyńskiej w Bydgoszczy w latach 1993/1994 oraz 2006-2009. W gablotach zaprezentowano m.in. fajki, buty, dzbanki i kafle z pieca.
Mennica bydgoska działająca w latach 1594-1686 jako mennica prywatna, królewska, a od 1632 r. - państwowa, była jedną z najważniejszych mennic w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej. Rozkwit mennicy związany był z działalnością przedsiębiorców menniczych pochodzących z Niemiec, Włoch i Niderlandów. Mennica bydgoska, obok drobnych monet takich jak szelągi i trojaki, wybijała również monety o wysokim nominale: dukaty i ich wielokrotność, a także talary i półtalary.(PAP)
