Gościem Rozmowy Dnia był prof. Janusz Golinowski, politolog, z którym spróbowaliśmy po świętach, z pewnego dystansu, spojrzeć na wydarzenia kończącego się roku.
Janusz Golinowski [wideo]
Michał Jędryka: Czy fakt, że jest szczepionka kończy pewien okres w polityce i światowej gospodarce?
prof. Janusz Golinowski: Wręcz odwrotnie, to zaczyna, bo teraz zaczniemy liczyć osoby, które się zaraziły, zachorowały i w konsekwencji zmarły, ale zaczniemy w pierwszym rzędzie liczyć straty gospodarcze. Te prognozy czynione przez ekonomistów, były trochę powierzchowne, bo nie wiedzieliśmy do końca jak będzie przebiegał stan COVID-19, jakie będą konsekwencje i jak dalece gospodarka będzie zamykana. Teraz już wiemy, że ten proces został rozciągnięty w czasie. Jesienne prognozy, które były optymistyczne, teraz już tak optymistycznie nie wyglądają. Niemcy mówią o stratach ok 400 mld euro. To jest bardzo mocny cios w gospodarkę niemiecką. dlatego, że procesy dochodzenia do sprawności, przynajmniej z poziomu 2019 roku, będą rozciągnięte w czasie. Jeśli chodzi o szczepionkę. Mam takie wrażenia i nadzieję, że rzeczywiście będzie ona przełomem dla istniejącej stagnacji, zwłaszcza dotyczącej gospodarki. To, że starty są bardzo duże, szczególnie w krajach zachodu, to jest niepodważalne. Wkrótce będziemy musieli odpowiedzieć sobie na pytanie: jak z tej opresywnej wyjść, mam na myśli problemy służby zdrowia, funkcjonowania społecznego itd.
Mówi się, że epidemia to był test dla liberalnej demokracji i czy ona ten test przeszła?
To kapitalne pytanie wobec którego trudno pozostawać obojętnym. To co przez ostatnie dekady było języczkiem u wagi, w sensie neoliberalizmu, w sensie cedowania odpowiedzialności i sposobu życia na obywateli, w sensie wolności, wszystko to niestety wzięło w łeb. Jakby na to nie patrzyć, nikt nie zastanawia się, że to idzie z naszych podatków, a poszczególne tarcze to monstrualne pieniądze, aby utrzymać chociażby minimalny poziom normalnego funkcjonowania gospodarki. Problemem jest też to, jak się w tym wszystkim znajduje człowiek. Czy rzeczywiście w takich warunkach człowiek może sobie sam poradzić? Wychodzi na to, że nie. Patrząc na Stany Zjednoczone i liczbę zakażonych, budzi zdumienie to, że najpotężniejsze państwo, z takimi silnymi zasobami, ma największy odsetek osób zakażonych. To wyraźnie sugeruje, że dotychczasowy model funkcjonowania gospodarki światowej niestety przegrał z takimi nieoczekiwanymi sytuacjami. (...).