Najważniejsze zasady dotyczące wymiaru czasu pracy kierowców i jego rozliczania [reklama]

Zgodnie z polskim i unijnym prawem, pracodawcy zatrudniający kierowców muszą zapewnić im odpowiedni odpoczynek - zarówno w ujęciu dobowym jak i tygodniowym. Praca kierowców od kilkunastu lat jest kontrolowana przez różnorodne organy. Jednym z nich jest na przykład Inspekcja Transportu Drogowego, która funkcjonuje począwszy od 2002 roku. Do jej kompetencji należy m.in. kontrolowanie stanu technicznego pojazdów czy też weryfikacja odbywania przerw przez kierowców ustawowych przerw.

Źródło: Materiały promocyjne

Nie tylko ITD weryfikuje pracę kierowców. Uprawnienia do kontroli przestrzegania zapisów prawa przez kierowców pojazdów wyposażonych w tachografy mają również policjanci, strażnicy graniczni oraz służba celna.

Warto również wspomnieć o kolejnej instytucji, jaką jest Państwowa Inspekcja Pracy (PIP). Jest to organ uprawniony do kontrolowania przestrzegania praw pracowniczych we wszystkich firmach, bez względu na branżę. Kontrolerzy PIP mogą na przykład dokładnie skontrolować zapisy na kartach kierowców i wykresówkach, a także sprawdzić, czy pracodawca właściwie naliczał wynagrodzenie zatrudnianym osobom.

Tym samym każda firma transportowa, która nie chce narazić się na nieprzyjemne konsekwencje prawne w postaci mandatów czy kar administracyjnych, powinna szczególną uwagę zwracać przestrzeganie wytycznych przewidzianych zarówno w polskim jak i europejskim ustawodawstwie.

Źródło: Materiały promocyjne

Co należy zaliczać do czasu pracy kierowców?

Pracodawcy zatrudniający kierowców są zobowiązani do prowadzenia stosownej ewidencji ich czasu pracy. Muszą tam być zawarte informacje na temat wszystkich okresów ich aktywności i przerw. Definicję czasu pracy kierowców zawarto w Dyrektywie 2002/15/WE, zaś później zaimplementowano ją do przepisów polskiej ustawy o czasie pracy kierowców (art. 6). Czas pracy kierowcy to okres od momentu rozpoczęcia do zakończenia pracy.

We wspomnianym wyżej dokumencie wyszczególniono wszystkie czynności, które muszą być zaliczane do czasu pracy. Chodzi o:

• "prowadzenie pojazdu,

• załadunek i rozładunek,

• pomaganie pasażerom we wsiadaniu i wysiadaniu z pojazdu,

• sprzątanie i konserwację techniczną,

• każdą inną pracę związaną z bezpieczeństwem pojazdu, pasażerów lub ładunku, jak również wypełnianie określonych zobowiązań ustawowych bezpośrednio powiązanych z określoną operacją transportową (np. formalności celne),

• oraz wszelkie inne sytuacje, w których uważa się, że kierowca jest na dyżurze".

Jak powinien wyglądać tygodniowy czas pracy kierowcy? W myśl Dyrektywy 2002/15/WE w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego tydzień pracy powinien mieć maksymalnie 48 godzin, jednak można go wydłużyć do 60 godzin, gdy w ciągu 4 miesięcy nie przekroczono średniej 48 godzin w tygodniu.

Źródło: Materiały promocyjne

Kierowcy nie mogą pracować bez przerwy dłużej niż 6 godzin. Gdy kierowca pracuje 6-9 godzin podczas doby, przerwy nie mogą być krótsze niż 30 minut.

Przepisy unijne, które zaimplementowano do prawodawstwa polskiego, jasno precyzują, kiedy kierowcy powinni odbywać przerwy. Po 4,5 godziny prowadzenia pojazdu kierowca ma prawo do odbycia przerwy trwającej minimum 45 minut - chyba, że rozpoczyna on okres odpoczynku (tygodniowego albo dziennego).

Wspomniana przerwa może zostać zastąpiona przerwą skróconą, trwającą 15 minut, po której odbyta będzie przerwa minimum 30-minutowa (ważne jest tutaj zachowanie odpowiedniej kolejności). Przerwy te muszą być rozłożone w taki sposób, by zastosować się do powyżej opisanych zasad.