Miała zaledwie 22 lata, gdy wykonano na niej wyrok śmierci. Henryka Wojdyłło „Halszka” była harcerką, konspiratorką i jedną z tych, które nie pozwoliły, by prawda o okupowanej Polsce zamilkła.
Zamiast spokojnego życia wybrała walkę, która wymagała odwagi, dyskrecji i gotowości, by zapłacić cenę życia. Pod okupacją niemiecką współtworzyła sieć kolportażu podziemnej prasy na Kujawach. W pralni, pośród codziennych obowiązków, powielała zakazane gazetki i ulotki. „Ogniwo” i „Piorun” niosły Polakom wiadomości, których okupant nie chciał dopuścić do ich uszu. „Halszka” nie była tylko łączniczką – organizowała ludzi i kierowała pracą konspiracyjnej grupy. Wciągnęła do niej także bliskie sobie osoby, ryzykując nie tylko własne życie. Wiedziała, że niemieckie represje mogą dosięgnąć również jej rodziny. Gdy zagrożenie rosło, ostrzegała współpracowników i pomagała zabezpieczać dokumenty organizacji. 3 lutego 1941 roku została aresztowana we Włocławku. Rozpoczął się czas więzień, przesłuchań i oczekiwania na wyrok. Nawet wtedy próbowała chronić najbliższych, biorąc na siebie część odpowiedzialności za działalność siostry. Niemiecki sąd skazał ją na śmierć za działalność przeciwko Rzeszy. Jej apelację odrzucono, a wyrok wykonano przez zgilotynowanie w 1942 roku. Miała zaledwie 22 lata. Po jej śmierci pamięć o odważnej harcerce przetrwała w relacjach, dokumentach i historii kujawskiego podziemia. W 1944 roku została pośmiertnie mianowana podharcmistrzem. Dziś jej los przypomina, że opór wobec okupanta nie zawsze oznaczał walkę z bronią w ręku. Czasem oznaczał powielacz, zakazaną gazetę i odwagę, by nie pozwolić kłamstwu zwyciężyć. To opowieść o młodości odebranej przez wojnę, o lojalności i cenie, jaką płacili ci, którzy nie pogodzili się z niewolą.
Autor: Michał Słobodzian
Emisja: Radiowe Biuro Śledcze, 30 października 2026
0:00
0:00
Wybierz utwór z treści strony
