Daniel Obajtek i Michał Dworczyk bez immunitetów. Tak zdecydował Parlament Europejski
Parlament Europejski/fot. Diliff, Wikipedia
Parlament Europejski zdecydował we wtorek o uchyleniu immunitetów europosłom Prawa i Sprawiedliwości Michałowi Dworczykowi i Danielowi Obajtkowi. W przypadku Dworczyka chodzi o używanie prywatnej skrzynki mailowej w czasie, gdy kierował kancelarią premiera. Sprawa Obajtka dotyczy przekroczenia uprawnień, kiedy był szefem Orlenu.
Wnioski o uchylenie immunitetów obu europosłom PiS skierował w 2024 roku ówczesny minister sprawiedliwości i prokurator generalny Adam Bodnar.
Wniosek w sprawie Dworczyka, który izba poparła w głosowaniu na wtorkowym posiedzeniu w Strasburgu, dotyczy posługiwania się przez niego prywatną skrzynką mailową, w czasie kiedy sprawował funkcję szefa kancelarii premiera. Za pośrednictwem niezabezpieczonej skrzynki Dworczyk miał prowadzić korespondencję, która zawierała informacje niejawne.
W przypadku Obajtka chodzi o zawarcie dwóch umów na usługi detektywistyczne przez Orlen. Usługi firmy, którą wskazał Obajtek jako szef koncernu, miały służyć jego prywatnym interesom.
Immunitet europosła odbierany jest w danej sprawie, na wniosek organów krajowych.
W obecnej kadencji PE uchylił wcześniej immunitety czterem innym polskim europosłom: Adamowi Bielanowi, Mariuszowi Kamińskiemu, Maciejowi Wąsikowi i Grzegorzowi Braunowi.
Każdy wniosek o uchylenie immunitetu europosła jest kierowany do komisji prawnej (JURI) w europarlamencie, która przygotowuje sprawozdanie na ten temat. Komisja nie jest zobligowana do przygotowania tego dokumentu w określonym terminie, ale zwykle trwa to kilka miesięcy. Następnie wniosek jest poddawany pod głosowanie całej izby. PE podejmuje decyzję zwykłą większością głosów.
Uchylenie immunitetu nie oznacza uznania europosła za winnego, a jedynie umożliwia krajowym organom sądowym prowadzenie dochodzenia lub procesu sądowego. Posłowie do PE są wybierani zgodnie z krajową ordynacją wyborczą, więc jeśli zostaną uznani za winnych popełnienia przestępstwa, decyzja o unieważnieniu ich mandatu należy do władz państwa członkowskiego.
