Gościem Rozmowy dnia był profesor Janusz Golinowski, politolog, a tematem rozmowy będą konsekwencje polityczne i ekonomiczne obecnego kryzysu epidemicznego.
prof. Janusz Golinowski [wideo]
Michał Jędryka: Kryzys postepidemiczny dopiero przyjdzie, czy już jest?
Prof. Janusz Golinowski: To w zależności od kraju. W niektórych krajach rozwija się pełną parą, natomiast w innych stajemy przed jego epicentrum, w sensie narastania liczby zainfekowanych, a tym samym w jakiejś części liczby zgonów. Myślę, że w Europie i w Stanach Zjednoczonych wszystko przed nami. Wydaje mi się też, że te najbliższe terminy, które były wyznaczane w Polsce, racze będzie można włożyć między bajki, jeśli chodzi o odkorkowywanie gospodarki.
Niektórzy publicyści stawiali taką alternatywę: albo rozwój gospodarczy, albo tamowanie epidemii, że można rozwój gospodarczy podtrzymać nie tamując epidemii, ale okazuje się chyba, że obydwie te drogi prowadzą do tego samego punktu, bo w przypadku Włoch gospodarka i tak stanęła.
Właśnie, patrząc na to od strony pomysłów Borisa Johnsona i ostatnio pomysłów Donalda Trumpa. Zarówno jeden, jak i drugi przywódca stanęli wobec trudnych wyborów. Z jednej strony podtrzymywanie gospodarki, z drugiej strony neutralizacji liczby zainfekowanych. Niestety to się nie udało. Dziś w Stanach Zjednoczonych liczba zainfekowanych przekroczyła stan z Chin, wzrosła do pond 85 tys, w przypadku Wielkiej Brytanii, też ta liczba mocno rośnie. To oznacza, że ludzie ze względu na panikę, nie będą wychodzić z domów, nie będą uczestniczyć w normalnym procesie produkcji i konsumpcji. Pozostaje zatem problem połączenia, czyli znalezienia złotego środka, jak pogodzić te dwie sprawy. Ja tu przywołuje jako przykład działania Chin w mieście Wuhan, to 11 milionowa aglomeracja, która teraz wraca do bardziej ekspansywnego odtworzenia gospodarki. Tam doszło do pełnej izolacji, udało się mocno ograniczyć, a praktycznie na dziś wyeliminować nowe przypadki zakażeń, bo te które się pojawiają pochodzą z zewnątrz. Niektórzy publicyści zapomnieli, że jest to proces nadzwyczajny, pandemia przekracza nasze wyobrażenia. Patrząc na Europę, na to jak ona się zachowywała, myślę o społecznościach, które poczuły się w pewnym momencie, po pierwsze - zawiedzione, że nie można uczestniczyć w życiu publicznym, po drugie - zaczęły to ignorować. Odsetek osób zarażonych, zarówno we Włoszech, jak i w Hiszpanii, już nie mówię o Wielkiej Brytanii, coraz to bardziej narasta. Mówi się o dwóch epicentrach epidemii - Europie i Stanach Zjednoczonych. (...).