„Polska pod Krzyżem”. Miejsce akcji: Włocławek. Absolutnie nieprzypadkowo...

Biskup Wiesław Mering./fot. Wikipedia

- To jest inicjatywa od początku do końca świeckich, którzy jednak ściśle współpracują z duszpasterzami, z biskupami, i którzy mają za sobą słynną akcję „Wielka pokuta” oraz „Różaniec bez granic” - we włocławskim studio PR PiK, o akcji „Polska pod Krzyżem” mówił biskup Wiesław Mering.

Michał Jędryka: Gościem Popołudnia w Polskim Radiu PiK jest dziś ksiądz biskup Wiesław Mering, ordynariusz diecezji włocławskiej

Witam pana redaktora. Dziękuję za zaproszenie. Pozdrawiam wszystkich słuchaczy.

Diecezja włocławska to diecezja bardzo stara...

Jedna z najstarszych i najczcigodniejszych w Polsce, która niegdyś obejmowała zasięgiem Częstochowę i sięgała aż do Lęborka na północy. Ja jestem 76 biskupem w jej historii.

Na terenie tej właśnie diecezji, jutro „Polska pod Krzyżem”, wielkie wydarzenia ogólnopolskie. Proszę przypomnieć, skąd to się wzięło ?

To jest inicjatywa od początku do końca świeckich, którzy jednak ściśle współpracują z duszpasterzami, z biskupami, i którzy mają za sobą słynną wielką akcję „Wielka pokuta” oraz „Różaniec bez granic”. To pierwsze wydarzenie zgromadziło na Jasnej Górze blisko 100 tysięcy, a może i trochę ponad tę liczbę wiernych, a to drugie wydarzenie już znacznie przekroczyło granice Polski i mówi się o dwóch i pół milionach ludzi, którzy zaangażowali się właśnie w „Różaniec bez granic”.

To znaczy, że modlitwa jest we współczesnym świecie czymś bardzo popularnym, skoro takie wydarzenie przyciąga tyle osób...

Ja bym powiedział tak: modlitwa to jest jeden z podstawowych sposobów, podstawowe narzędzie nawiązywania kontaktu z drugą osobą. Tak jak dziecko mówi, choć jeszcze nie wie dokładnie, co mówi, ale próbuje, wydaje jakieś dźwięki, tak samo człowiek w stosunku do drugiego człowieka musi posługiwać się językiem, a ponieważ Bóg jest też osobą, dlatego normalnym sposobem łączności człowieka - osoby ludzkiej, z osobą boską, jest rozmowa. Nie ma prawdziwej przyjaźni bez rozmowy, nie można zbudować przyjaźni, jeżeli się człowiek nie kontaktuję z drugą osobą, a wypadku religii, z Bogiem.

I to wydarzenie przypada w nieprzypadkowy momencie. Wczoraj, 12 września, była rocznica zwycięstwa króla Sobieskiego pod Wiedniem, jutro święto Podwyższenia Krzyża, łączące się z wizją cesarza Konstantyna - „w tym znaku zwyciężysz”.

Tak jest. I jeszcze dodałbym, 15 września to jest święto Matki Bożej stojącej pod krzyżem, Matki Boskiej Bolesnej, może troszkę mniej znane święto, ale obchodzone właśnie 15 września. Czyli wszystko to tworzy bardzo logiczną, spójną całość, do której trzeba jeszcze dodać niezwykłą wymowę tego właśnie miejsca, bo to tutaj Włocławek i Diecezja włocławska stanęła już raz pod krzyżem, pod którym Ojciec Święty Jan Paweł II odprawiał mszę świętą, i gdzie tak cudownie nazwał nasze miasto „miastem męczenników”. Rzeczywiście tu jest liczna grupa tych prezbiterów, którzy stracili swoje życie w czasie II Wojny Światowej, tylko za to, że byli wierni Bogu i Polsce, ojczyźnie. Tutaj mamy wspomnianego przez pana redaktora księdza Jerzego Popiełuszkę, tutaj mamy biskupa Michała Kozala, który nie musiał pójść do obozu, ale poszedł, ponieważ chciał być z wiernymi, żeby świadczyć im siłę i pomoc, jaka płynie z sakramentów.

Wszystkie te postacie o których ksiądz biskup wspomniał są również związane z innym wielkim miastem naszego regionu, z Bydgoszczą. Co ksiądz biskup chciałbym powiedzieć mieszkańcom Diecezji bydgoskiej, a także sąsiedniej Diecezji toruńskiej, którzy przyjadą do Włocławka

Bardzo się cieszę że pan redaktor wspomniał o Bydgoszczy. My jesteśmy przez księdza Jerzego związaniu bardzo mocno z Bydgoszczą. On stamtąd jechał przecież do Warszawy, a w końcu nie planując tego, tutaj zginął. Biskup Michał Kozal, kapłan gnieźnieński pracujący w Bydgoszczy jako prefekt, tutaj został dwa tygodnie przed rozpoczęciem wojny wyświęcony na biskupa. Chciałbym powiedzieć, że jesteśmy zjednoczeni w wyznawaniu tej samej wiary, tego samego Boga, tych samych wartości. To jest dzisiaj na wagę złota. W tym, czasem wprost chorobliwym, różnieniu się ludzi na każdy temat. Dlatego te postacie są dla nas ważne, bo one nas uczą, że można przezwyciężyć pretensje, żale, niechęci, nawet nienawiści. Ksiądz Jerzy dlatego jest taki wielki, że on nigdy nie miał w sercu nienawiści w stosunku do tych, którzy go prześladowali od wielu miesięcy, od wielu lat przed śmiercią.

Bardzo dziękuję ks. biskupowi za wizytę w naszym studio.