Tu się nie płacze
2026-04-14
Żaneta Walentyn i Michał Słobodzian z PR PiK/fot. materiały promocyjne
Autor/Autorzy: Żaneta Walentyn, Michał Słobodzian
Reżyser dźwięku: Maciej Kubera
Reżyser: Waldemar Modestowicz
Muzyka: Kamil Bzdzian i Dorota Demidowicz
Czas: 45’16”
Muzyka w Auschwitz była jak Cyklon B – pisali we wspomnieniach niektórzy więźniowie. Czy to możliwe, że najpiękniejsza z muz mogła zabijać? Czy Beethoven, Mozart lub Strauss mogli pomyśleć choć przez chwilę, że ich muzyka będzie towarzyszyła zabijaniu?
Bohaterami utworu są muzycy z obozowych orkiestr Auschwitz i Birkenau: Helena Dunicz Niwińska i Józef Kropiński, którym granie w orkiestrze uratowało życie, ale pozostawiło też obozową traumę i ta towarzyszyła im do końca życia. Po wielu latach do ich muzyki, a zwłaszcza do kompozycji Józefa Kropińskiego, wrócił włoski muzyk Francesco Lotoro, który porównuje Kropińskiego do polskich romantyków - m.in. Chopina, starając się jednocześnie upowszechnić stworzone przez niego kompozycje, bo jak twierdzi, jeśli muzyka Kropińskiego nie będzie grana i pamiętana przez współczesnych, to tak jakby pozostała za drutami razem z jej autorem.
