Jak podkreślają psycholodzy, wiele problemów dzieci i młodzieży długo pozostaje niewidocznych dla otoczenia. Specjaliści spotkali się, by dzielić się doświadczeniami.
![Finał Kampanii „Walka z Głodem”. Prawie 200 paczek trafiło do potrzebujących [zdjęcia]](public/info/2026/thumb_320_0/2026-10-16_179215654310.jpeg)
- „Niewidzialne rany. Usłysz dziecko, zanim będzie za późno” to tytuł ogólnopolskiego kongresu, który odbył się w Bydgoszczy.
- Stowarzyszenie Instytut Standardów Psychoterapii i Edukacji ISPIE zaprosiło m.in. nauczycieli i pracowników pomocy społecznej.
- Jeśli zaobserwujemy, że dziecko zaczyna zachowywać się inaczej, zacznijmy z nim rozmawiać. Zapytajmy na przykład: Czy mogę ci jakoś pomóc? Czy coś się dzieje, czego ja nie widzę? Słuchajmy dzieci. Jeżeli nam nie odpowiadają, spróbujmy skorzystać z pomocy profesjonalisty. Mamy obowiązek chronić dziecko! - mówi prezeska Stowarzyszenia ISPIE psycholog Małgorzata Korbal-Świniarska.
- Dziecko mówi np.: Nie chcę już tu być, chcę zniknąć, mam dosyć tego wszystkiego. Wtedy mamy reagować od razu. Za takimi słowami mogą pójść czyny - zaznacza psycholog i pedagog, szefowa Fundacji „Droga do Domu” dr Lilla Gabińska.
- Dziecko mówi np.: Nie chcę już tu być, chcę zniknąć, mam dosyć tego wszystkiego. Wtedy mamy reagować od razu. Za takimi słowami mogą pójść czyny - zaznacza psycholog i pedagog, szefowa Fundacji „Droga do Domu” dr Lilla Gabińska.
Jeśli podejrzewamy, że dziecko ma myśli samobójcze, nie bójmy się zapytać o nie wprost, bo to może uratować mu życie.
System powinien być nakierowany na pomaganie rodzinom - podkreśla Lilla Gabińska. Jej zdaniem powinny istnieć centra diagnozowania i wsparcia, gdzie w jednym miejscu pomoc znajdowaliby młodzi ludzie, rodzice, pracownicy pomocy społecznej i nauczyciele.
Relacja Moniki Siwak
