Inspiracją dla twórczości pana Eugeniusza były przede wszystkim tradycje regionu pałuckiego oraz miejscowego folkloru. Na trasie Szlaku Piastowskiego można spotkać kilkanaście tzw. witaczy wykonanych przez artystę z ogromnych pni drewna.
Eugeniusza Izdebskiego sztuką zaraził ojciec, który wyplatał koszyki z wikliny. Młody Eugeniusz uczył się w Zasadniczej Szkole Drzewnej w Łabiszynie. Później stale doskonalił warsztat. Oprócz drewna, korzystał także z gliny, gipsu i suporeksu. Na szerokie wody artysta wypłynął w 1971 roku, na wystawie w Bydgoszczy.
Dzieła żnińskiego ludowego rzeźbiarza znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego w Toruniu, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, Muzeum Regionalnego w Wągrowcu i Muzeum Ziemi Pałuckiej w Żninie, a także w prywatnych kolekcjach w kraju i za granicą.
Pierwsza pracownia rzeźbiarska, założona została przez artystę w 1979 roku, i działała w Szkole Podstawowej nr 1 w Żninie. Przez kilkanaście lat pan Eugeniusz prowadził także Pałucką Pracownie Rzeźby przy Żnińskim Domu Kultury.
Uczniowie Eugeniusza Izdebskiego biorą udział w plenerach, wystawach i konkursach sztuki ludowej, zdobywając w nich najwyższe miejsca. Wychowując przyszłe pokolenia artystów współpracował z wieloma instytucjami kulturalnymi.
Artysta został uhonorowany przez Ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego najwyższą nagrodą dla twórców kultury, brązowym medalem Gloria Artis.